ECLI:NL:PHR:2026:682

Parket bij de Hoge Raad

Uitspraak: 3 juli 2026
Zaaknummer: 25/03613
Rechtsgebied: Civiel recht; Arbeidsrecht

Inhoudsindicatie

Arbeidsrecht; ontbinding arbeidsovereenkomst in eerste aanleg op g-grond na reorganisatie; in hoger beroep toekenning billijke vergoeding (art. 7:671b lid 9, onder c, BW) wegens schending herplaatsingsinspanningen; klachten tegen motivering billijke vergoeding; intrekkingsrecht (art. 7:686a lid 6 BW); gelden de in Profoto (ECLI:NL:HR:2025:1171) uiteengezette regels ook voor de billijke vergoeding (art. 7:671b lid 9, onder c, BW)?

Uitspraak

1 Inleiding en samenvatting

1.1 In deze ontbindingszaak heeft de kantonrechter de arbeidsovereenkomst tussen ING en Werknemer ontbonden wegens een verstoorde arbeidsverhouding (de zgn. g-grond). De achtergrond van de verstoorde verhouding is gelegen in een reorganisatie binnen ING en het daarop volgende herplaatsingsproces. Naar het oordeel van de kantonrechter heeft ING onvoldoende gedaan om Werknemer te herplaatsen. Het schenden van de herplaatsingsplicht is naar het oordeel van de kantonrechter echter niet ernstig verwijtbaar waardoor aan Werknemer geen billijke vergoeding is toegekend. 1.2 Werknemer is in hoger beroep gegaan tegen de afwijzing van de toekenning van de billijke vergoeding. Anders dan de kantonrechter oordeelt het hof dat de schending van de herplaatsingsplicht door ING wel als ernstig verwijtbaar kwalificeert. Het hof kent aan Werknemer daarom een billijke vergoeding toe ter hoogte van € 220.000,- bruto. 1.3 In het principale cassatieberoep richt Werknemer klachten tegen het oordeel van het hof over de hoogte van de billijke vergoeding en over het verval van zijn functie. Ook worden klachten gericht tegen de afwijzing van het hof van de door Werknemer verzochte vergoeding van de reële proceskosten. M.i. slagen deze klachten niet. De bestreden beschikking kan dus in stand blijven. 1.4 In het voorwaardelijk incidenteel cassatieberoep wordt in onderdeel 3 de principiële vraag opgeworpen of het intrekkingsrecht (art. 7:686a lid 6 BW), ook geldt voor het toekennen van de billijke vergoeding van art. 7:671b, lid 9 onder c, BW in hoger beroep. Deze vraag is opgekomen naar aanleiding van de Profoto-beschikking van de Hoge Raad van 18 juli 2025. Vanwege het belang voor de rechtspraktijk bespreek ik deze vraag, hoewel daar strikt genomen niet aan toe wordt gekomen. 1.5 M.i. moet de vraag ontkennend worden beantwoord en geldt het intrekkingsrecht in hoger beroep niet voor de billijke vergoeding. De Profoto-beschikking moet beperkt worden uitgelegd. Deze geldt in hoger beroep alleen voor de cumulatievergoeding en wellicht ook alleen wanneer het hof ambtshalve overgaat tot toekenning van die vergoeding. Indien zou moeten worden aangenomen dat de in Profoto uiteengezette regels toch wel gelden voor de billijke vergoeding in hoger beroep, dan geldt m.i. het intrekkingsrecht niet als de kantonrechter de arbeidsovereenkomst reeds heeft ontbonden. Er is dan immers in hoger beroep geen arbeidsovereenkomst meer. Van intrekking van een ontbindingsverzoek kan dan geen sprake meer zijn. Dit betekent dat de intrekkingsbevoegdheid in hoger beroep ook niet geldt als de kantonrechter de arbeidsovereenkomst heeft ontbonden maar geen billijke vergoeding heeft toegekend en het hof dat wel doet, of als de kantonrechter een lagere billijke vergoeding heeft toegekend dan het hof. De Profoto-beschikking en de vraag ‘hoe nu verder?’ wordt besproken onder 5.63-5.94 van dezen conclusie. De praktische vormgeving van het intrekkingsrecht in hoger beroep wordt besproken onder 5.95-5.101. 1.6 Bovendien is m.i. niet in te zien wat onder de Wwz nog een legitiem doel van de intrekkingsbevoegdheid kan zijn. De wetgever zou kunnen worden meegegeven dat de intrekkingsbevoegdheid uit de wet kan worden geschrapt. Zie onder 5.27-5.62 van deze conclusie.

Lees de hele uitspraak met een gratis account

Alle rechtsoverwegingen, de toegepaste wetsartikelen en de gerelateerde uitspraken.

Ik heb al een account Maak gratis account