ECLI:NL:RBROT:2026:8989

Rechtbank Rotterdam

Uitspraak: 7 juli 2026
Zaaknummer: C/10/722160 / KG ZA 26-656
Rechtsgebied: Civiel recht
Procedure: Proces-verbaal

Inhoudsindicatie

Kort geding. Vervangende toestemming reizen wordt verleend. Frustratie omdat er geen contact is met de minderjarige, is geen reden om de vakantie tegen te houden. Bijkomende vordering om op geen enkele manier vakantie te belemmeren, is te onbepaald om te kunnen worden toegewezen.

Uitspraak

1 De gronden van de beslissing

1.1. De vrouw vordert - samengevat – uitvoerbaar bij voorraad haar vervangende toestemming te verlenen om samen met de minderjarige naar Meknes (Marokko) te reizen en daar te verblijven in de periode van 22 juli 2026 tot en met 25 augustus 2026. Daarbij vordert de vrouw te bepalen dat de man zijn medewerking dient te verlenen aan de vakantie van de vrouw met de minderjarige, in die zin dat hij op geen enkele wijze het verblijf van de minderjarige samen met de vrouw in het buitenland zal belemmeren of verhinderen. De vrouw vordert de man te veroordelen tot een dwangsom van € 1.000,- voor elke dag of deel daarvan dat hij daar niet aan voldoet, met een maximum van € 10.000,-. 1.2. De man voert verweer. Spoedeisend belang 1.3. Het spoedeisend belang vloeit voort uit de aard van de gevraagde voorzieningen. De voorzieningenrechter zal daarom overgaan tot de materiële beoordeling. Vervangende toestemming vakantie 1.4. Tijdens de mondelinge behandeling heeft de man naar voren gebracht dat het niet zijn bedoeling is om de vakantie te verhinderen, maar dat hij zich machteloos voelt omdat hij op dit moment geen omgang heeft met de minderjarige. Partijen hebben eerder een traject bij het omgangshuis gevolgd. Dat traject is positief afgerond, maar nadien is het contact tussen de man en de minderjarige niet op gang gekomen. De man heeft een bodemprocedure aanhangig gemaakt die ziet op het herstel van het contact. De man geeft te kennen dat hij het bijzonder pijnlijk vindt dat de vrouw toestemming vraagt voor een vakantie, terwijl het contact tussen hem en de minderjarige uitblijft. 1.5. De voorzieningenrechter stelt voorop dat een vakantie in beginsel in het belang is van de minderjarige. Vakantie is belangrijk voor de minderjarige en zij moet daartoe in de gelegenheid worden gesteld. Alleen onder bijzondere omstandigheden kan dat anders zijn, bijvoorbeeld als daardoor het contact met de andere ouder ernstig wordt belemmerd. Daarvan is in dit geval geen sprake. Vaststaat dat de man op dit moment geen contact heeft met de minderjarige. De voorzieningenrechter begrijpt dat dit voor de man erg pijnlijk is. Die frustratie is echter geen reden om de vakantie tegen te houden. Daarmee wordt het contact tussen de man en de minderjarige niet hersteld. De voorzieningenrechter zal gelet op het voorgaande de vordering van de vrouw toewijzen en haar vervangende toestemming verlenen om samen met de minderjarige op vakantie te gaan. Medewerking en dwangsom 1.6. De voorzieningenrechter zal de vordering van de vrouw, om te bepalen dat de man zijn medewerking dient te verlenen aan de vakantie van de vrouw met de minderjarige, in die zin dat hij op geen enkele wijze het verblijf in het buitenland zal belemmeren of verhinderen, afwijzen. De vrouw heeft daarvoor onvoldoende aangevoerd en bovendien is de vordering te onbepaald om te kunnen worden toegewezen. Omdat deze vordering wordt afgewezen, bestaat ook geen aanleiding om de gevorderde dwangsom toe te wijzen. Proceskosten 1.7. Gelet op de aard van de procedure bepaalt de voorzieningenrechter dat elk van de partijen de eigen kosten draagt.

Lees de hele uitspraak met een gratis account

Alle rechtsoverwegingen, de toegepaste wetsartikelen en de gerelateerde uitspraken.

Ik heb al een account Maak gratis account