Onder „confiscatie" wordt mede verstaan een rechterlijke beslissing waarbij de delinkwent wordt verplicht een geldbedrag te betalen dat de geschatte waarde van het geheel of een gedeelte van zijn opbrengsten van strafbare feiten vertegenwoordigt, met inbegrip van feiten die hem niet formeel ten laste zijn gelegd, maar die door de rechter van een Partij wel in aanmerking zijn genomen bij het geven van de beslissing tot confiscatie overeenkomstig haar nationale wetgeving.
Artikel II
Ad artikel 1 van de Overeenkomst
Onderdeel van Verdrag tussen de Regering van het Koninkrijk der Nederlanden en de Regering van het Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland ter aanvulling en vergemakkelijking van de werking van de Overeenkomst van de Raad van Europa inzake het witwassen, de opsporing, de inbeslagneming en de confiscatie van opbrengsten van misdrijven, gesloten te Straatsburg op 8 november 1990· Internationaal privaatrecht Inclusief internationaal procesrecht
Deze tekst geldt sinds 2 juni 1994