Tegen de beslissing waarbij over het beroep bedoeld in artikel 40 uitspraak wordt gedaan, kan
in België, Griekenland, Spanje, Frankrijk, Italië, Luxemburg en Nederland slechts een beroep in cassatie worden ingesteld;
in Denemarken slechts, met machtiging van de minister van Justitie, een beroep bij de højesteret worden ingesteld;
in de Bondsrepubliek Duitsland slechts het middel van Rechtsbeschwerde worden aangewend;
in Ierland slechts het rechtsmiddel van beroep over een rechtsvraag bij het Supreme Court worden aangewend;
in IJsland slechts een beroep bij de Hæstiréttur worden ingesteld;
in Noorwegen slechts een beroep ("kjæeremål" of "anke") bij de Hoyesteretts Kjæremålsutvalg of Hoyesterett worden ingesteld;
in Oostenrijk slechts Revisionsrekurs worden ingesteld;
in Portugal slechts het rechtsmiddel van beroep inzake een rechtsvraag worden aangewend;
in Zwitserland slechts een recours de droit public devant le tribunal fédéral/staatsrechtliche Beschwerde beim Bundesgericht/ricorso di diritto pubblico davanti al tribunale federale worden ingesteld;
in Finland slechts een beroep bij het korkein oikeus/högsta domstolen worden ingesteld;
in Zweden slechts een beroep bij het högsta domstolen worden ingesteld;
in het Verenigd Koninkrijk slechts in één hogere instantie het rechtsmiddel van beroep over een rechtsvraag worden aangewend.
TITEL III › Afdeling 2
Artikel 41
Artikel 41
Onderdeel van Verdrag betreffende de rechterlijke bevoegdheid en de tenuitvoerlegging van beslissingen in burgerlijke en handelszaken, gedaan te Lugano op 16 september 1988· Internationaal privaatrecht Inclusief internationaal procesrecht
Deze tekst geldt sinds 1 januari 1992