Bij het vaststellen of een wrak een gevaar vormt, dient de getroffen Staat de volgende criteria in acht te nemen:
het type, de omvang en constructie van het wrak;
diepte van het water in het gebied;
getijverschil en stromingen in het gebied;
bijzonder kwetsbare gebieden die in overeenstemming met de door de Organisatie aangenomen richtlijnen2)[Red: Zie de herziene Richtlijnen voor de erkenning en aanwijzing van bijzonder kwetsbare zeegebieden, bij resolutie A.982(24) door de Vergadering van de Internationale Maritieme Organisatie aangenomen, zoals gewijzigd.] zijn erkend en indien van toepassing, aangewezen, of een duidelijk omschreven gebied van de exclusieve economische zone waar bijzondere verplichte maatregelen zijn aangenomen uit hoofde van artikel 211, zesde lid, van het Verdrag van de Verenigde Naties inzake het recht van de zee, 1982;
nabijheid van scheepvaartroutes of vastgestelde verkeersroutes;
verkeersdichtheid en frequentie;
soort verkeer;
aard en kwantiteit van de lading van het wrak, de hoeveelheid en soorten olie (bijvoorbeeld bunkerolie en smeerolie) aan boord van het wrak en in het bijzonder de schade die waarschijnlijk kan ontstaan indien de lading of olie vrijkomt in het mariene milieu;
de kwetsbaarheid van de havenvoorzieningen;
de heersende meteorologische en hydrografische omstandigheden;
de submariene topografie van het gebied;
de hoogte van het wrak boven of onder het wateroppervlak bij het laagste astromisch getij;
de akoestische en magnetische profielen van het wrak;
de nabijheid van installaties, pijpleidingen, telecommunicatiekabels en vergelijkbare structuren buitengaats; en
andere omstandigheden die zouden kunnen noodzaken tot berging van het wrak.
Artikel 6
Vaststelling van gevaar
Onderdeel van Internationaal Verdrag van Nairobi inzake het opruimen van wrakken, 2007· Arbitrage
Deze tekst geldt sinds 19 april 2016