In dit artikel (lid 1 tot en met 3) wordt de wettelijke basis voor het opleggen van een maatregel herhaald.
In artikel 42 van de WIJ worden een aantal bepalingen genoemd op grond waarvan de jongere geen recht heeft op een inkomensvoorziening. Als het werk- leeraanbod niet tot stand komt, door de jongere wordt geweigerd of wordt ingetrokken is verlaging van de inkomensvoorziening niet (meer) aan de orde.
Een verlaging van de grondslag IOAW en IOAZ is niet aan de orde als de belanghebbende niet voldoet aan de verplichting om naar vermogen algemeen geaccepteerde arbeid te verkrijgen of te aanvaarden. In die situatie wordt de uitkering blijvend geweigerd op grond van artikel 20, eerste lid, sub c en d, van de IOAW en artikel 20, eerste lid, sub c en d, van de OAZ en artikel 11 van deze verordening.
In het vierde lid van artikel 2 is de hoofdregel neergelegd: het college dient de maatregel af te stemmen op de individuele omstandigheden van de belanghebbende en de mate van verwijtbaarheid. Gelet op deze omstandigheden kan de maatregel in hoogte en duur ook afwijken van de voorgeschreven standaardmaatregel. Dat kan zowel een verzwaring als een matiging betekenen. Matiging van de maatregel wegens persoonlijke omstandigheden kan bijvoorbeeld aan de orde zijn als er sprake is van hoge lasten, sociale omstandigheden of een opeenstapeling van maatregelen.
We gebruiken noodzakelijke cookies voor je account en beveiliging. Voor anonieme gebruiksstatistieken (Google Analytics) vragen we je toestemming. Meer over cookies