In deze Verordening en de daarop gebaseerde nadere regelgeving wordt verstaan onder:
Wet: Wet maatschappelijke ondersteuning;
College: college van Burgemeester en Wethouders;
Besluit: gemeentelijk besluit maatschappelijke ondersteuning;
Beleidsregels: beleidsregels maatschappelijke ondersteuning;
Compensatieplicht: de plicht van het college aan personen met een beperking, een chronisch psychisch of een psychosociaal probleem voorzieningen te bieden ter compensatie van hun beperkingen op het gebied van zelfredzaamheid en maatschappelijke participatie met als doel hen in staat te stellen
I. een huishouden te voeren;
II. zich te verplaatsen in en om de woning;
III. zich lokaal te verplaatsen per vervoermiddel en
IV. medemensen te ontmoeten en op basis daarvan sociale verbanden aan te gaan.
Daarbij legt artikel 4 van de Wet het college de plicht op om een doel te bereiken dat als compensatie mag gelden en dat in het individuele geval maatwerk is (zie LJN BG6612).
Belanghebbende: een persoon zoals bedoeld in artikel 1, eerste lid, onder g, onderdeel 5 en 6 van de wet: een persoon met een beperking, een chronisch psychisch probleem en/of een psychosociaal probleem die behoefte heeft aan compensatie ten behoeve van het bevorderen van zijn deelname aan het maatschappelijk verkeer en het zelfstandig functioneren, die voor zichzelf of, met behulp van een machtiging, door een ander een aanmelding of een aanvraag doet of laat doen;
Psychosociaal probleem: een situatie van verlies van zelfstandigheid en, met name, een gebrek aan mogelijkheden tot deelname aan het maatschappelijk verkeer, veroorzaakt door belemmeringen die iemand ondervindt in zijn relatie met anderen, met zijn sociale omgeving;
Algemene voorziening: een voorziening die weliswaar niet bestemd is voor, noch te gebruiken is door alle personen als bedoeld in artikel 4 lid 1 van de wet, maar die anderzijds door iedereen waarvoor de voorziening wel bedoeld is op eenvoudige wijze te verkrijgen of te gebruiken is, zonder een ingewikkelde aanvraagprocedure;
Algemeen gebruikelijke voorziening: een voorziening (meestal een product) die niet speciaal bedoeld is voor mensen met een beperking, dus ook door anderen gebruikt wordt, gewoon in de winkel te koop is en niet –aanzienlijk- duurder is dan vergelijkbare producten;
Voorliggende voorziening: een voorziening (meestal een dienst) die normaal in de maatschappij aanwezig en beschikbaar is en bedoeld voor iedereen die daar behoefte aan heeft;
Wettelijk voorliggende voorziening: een voorziening die op grond van een wettelijke bepaling anders dan ingevolge de wet verkregen kan worden, waarmee het doel geheel of gedeeltelijk bereikt kan worden;
Collectieve voorziening: een voorziening die individueel wordt verstrekt maar die door meerdere personen tegelijk wordt gebruikt, in casu het collectief vervoer;
Individuele voorziening: een voorziening die door het college ten behoeve van één persoon op basis van artikel 4 Wmo wordt verstrekt;
Voorziening in natura: een voorziening, in te zetten om het doel te bereiken, in de vorm van goederen in (bruik)leen of in eigendom, of als persoonlijke dienstverlening;
Persoonsgebonden budget: een geldbedrag om te gebruiken voor het te bereiken doel, als alternatief voor een voorziening in natura;
Financiële tegemoetkoming: een geldbedrag, al dan niet forfaitair of gemaximeerd, bedoeld om een voorziening mee aan te schaffen voor het te bereiken doel;
Mantelzorger: een persoon, die mantelzorg verleent als bedoeld in artikel 1, eerste lid onder b, van de wet;
Huisgenoot: een persoon met wie de belanghebbende een gezamenlijke huishouding voert;
Gebruikelijke zorg: normale of dagelijkse zorg die huisgenoten geacht worden elkaar onderling te bieden;
Hoofdverblijf: de plaats waar een persoon daadwerkelijk de meeste nachten per jaar doorbrengt;
Eigen bijdrage of eigen aandeel in de kosten: een door het college vast te stellen bijdrage, die bij respectievelijk de verstrekking van een voorziening in natura, een persoonsgebonden budget (een eigen bijdrage) of een financiële tegemoetkoming (een eigen aandeel) betaald moet worden en waarop de regels van het Besluit van toepassing zijn;
ICF classificatie: International Classification of Functions, Disabilities and Impairments, de zogenaamde ICF-classificatie, de grondslag om de behoefte aan voorzieningen in individuele gevallen vast te stellen.
Hoofdstuk 1
Artikel 1.
Begripsbepalingen
Onderdeel van Verordening voorzieningen maatschappelijke ondersteuning 2011