Naar hoofdinhoud

Hoofdstuk 5

Artikel 5.3.3.5

Een tegemoetkoming in de kosten van individuele vervoersvoorzieningen

Onderdeel van Verstrekkingenboek maatschappelijke ondersteuning gemeente Oldambt

gebruik van een eigen auto of een (rolstoel)taxiWanneer de betrokkene om medische redenen geen gebruik kan maken van het collectief vervoer of het collectief vervoer is voor een deel van de reëel geachte vervoersbehoefte niet minimaal adequaat, kan een geheel of gedeeltelijke tegemoetkoming in de kosten van het gebruik van een eigen auto of een (rolstoel-) taxi worden verstrekt. De individuele vervoersvoorziening, betreft een tegemoetkoming voor het vervoer op de korte en de middellange afstand. De hoogte van de toegekende financiële tegemoetkoming kan variëren. De hoogte van de te verlenen tegemoetkomingen staat vermeld in artikel 20 van het Besluit. Tevens kan de hoogte worden beoordeeld aan de hand van de beperkingen, de vervoersbehoefte en andere reeds verstrekte voorzieningen. Een gehandicapte die gebruik kan maken van TaxiPlus maar een hele beperkte loopafstand heeft (< dan 100 meter) kan in plaats van een rolstoel of een scootmobiel voor deze afstanden ook in aanmerking komen voor een gedeeltelijke individueel aanvullende vervoersvoorziening te gebruiken voor de eigen auto, taxi of vervoer door derden. Ook ingeval de gehandicapte niet beschikt over een berging voor een scoot-mobiel en de gehandicapte nog een substantiële vervoersbehoefte heeft op de korte afstand wordt een gedeeltelijke individueel aanvullende vervoersvoorziening verstrekt. Deze vervoersvoorzieningen worden voor korte (1-2 jaar) of voor langere tijd (maximaal 5 jaar) verstrekt en dan opnieuw beoordeeld.De vervoerskostenvergoeding wordt altijd beschikbaar gesteld in de vorm van een financiële tegemoetkoming. Gebruik van een bruikleenauto De gemeente Oldambt verstrekt een tegemoetkoming in de kosten van gebruik van een bruikleenauto aan gehandicapten. Voorwaarde is dat de gehandicapte geen leefkilometervergoeding ontvangt op grond van een andere wettelijke regeling. Indien een aanvrager een inkomen heeft boven de inkomensgrens zoals genoemd in het Besluit, dan wordt het bezit van een auto of een hiermee vergelijkbare voorziening als algemeen gebruikelijk beschouwd. De hoogte van deze tegemoetkoming is niet inkomensafhankelijk. De hoogte van de vergoeding staat opgenomen in het Besluit. Aanpassingen van een eigen autoUitgangspunt voor de verstrekking van auto aanpassingen is het gebruik van een auto voor gehandicapten mogelijk te maken, indien zij op de auto zijn aangewezen voor het vervoer. Bij de verstrekking van deze autoaanpassing is primair de vraag aan de orde of het mogelijk maken van het gebruik van de auto een goedkopere oplossing is dan de verlening van andere adequate vervoersvoorzieningen. Wanneer de gehandicapte voor de eigen auto kiest, terwijl adequate, goedkopere alternatieven beschikbaar zijn, dan is dat zijn keus voor een duurdere oplossing. Indien dan vervolgens de keuze ook het aanbrengen van aanpassingen impliceert, dient de gehandicapte die voor eigen rekening te nemen. Aanpassingen aan de eigen auto moeten functioneel noodzakelijk zijn voor mensen met een handicap en niet algemeen gebruikelijk of standaard ingebouwd zijn. De autoaanpassing kan bestaan uit een tegemoetkoming in de kosten van een aanpassing of een verstrekking in bruikleen. De door de gehandicapte gebruikte auto mag niet ouder zijn dan 5 jaar. Bij de kosten van de aanpassing wordt rekening gehouden met de prijsklasse tot en met het normbedrag van de referentie-auto. De aanpassing van een auto voor besturing vanuit een rolstoel wordt gezien de hoge kosten en gezien het feit dat de verstrekking van een rolstoeltaxi een minimaal adequate oplossing is, niet verstrekt. Aanpassingen kunnen betreffen:- de bediening en besturing van de auto;- het in en uit de auto komen;- de zithouding; - het in de auto meenemen van hulpmiddelen;- rolstoelvergrendeling;- oprijplateau. Speciale autostoelIndien een belanghebbende geen gebruik kan maken van de bij de auto behorende standaardstoel kunnen we tevens een tegemoetkoming verstrekken in de aanpassingskosten. Een vergoeding wordt niet verstrekt indien:- een autostoel voornamelijk als doel heeft de zithouding te verbeteren;- de stoel is, ook voor niet-gehandicapten, normaal in de handel verkrijgbaar;- de belanghebbende pas klachten krijgt na het rijden van middellange afstanden (75-100 km) of lange rijtijden (1 uur);- de aanschaf van de stoel uit preventief oogpunt geschiedt;- de in de auto aanwezige standaardstoel aan redelijke normen voldoet;- de gehandicapte bij de aankoop van de auto rekening had kunnen houden met zijn/haar beperkingen en het noodzakelijke zitcomfort;- andere hulpmiddelen de stoel adequaat maken voor de korte en middellange afstand.

Rechtspraak bij dit artikel