Art. 3.3 Subsidieverordening Kerkelijke Rijksmonumenten Cultuurhistorisch Erfgoed Eijsden-Margraten

Deze verordening kan worden aangehaald als de “Subsidieverordening Kerkelijke Rijksmonumenten Cultuurhistorisch erfgoed Eijsden-Margraten”. Aldus besloten in de openbare vergadering van de Raad der gemeente Eijsden-Margraten van 1 november 2011. De griffier, De voorzitter, Mr. M.G.A.J.T. Verbeet D.A.M. Akkermans TOELICHTING Subsidieverordening Kerkelijke Rijksmonumenten Cultuurhistorisch Erfgoed Eijsden-Margraten Inleiding Monumenten zijn overblijfselen uit het verleden en vertellen iets over de geschiedenis van een stad of dorp. Hierdoor dragen monumenten in hoge mate bij aan de belevingswaarde van de bebouwde omgeving en aan het karakter en de identiteit van stad en dorp. De gemeente Eijsden-Margraten draagt dit cultuurhistorisch erfgoed een warm hart toe. Subsidie voor niet rendabele rijksmonumenten Tot voor kort kende de gemeente geen subsidieregeling voor rijksmonumenten. Eigenaren van rijksmonumenten ontvingen immers een subsidie van het rijk en hadden eveneens fiscale faciliteiten. Daarnaast konden eigenaren van bepaalde (onrendabele) categorieën rijksmonumenten van de provincie een subsidie krijgen voor de instandhouding van hun monument. In dit kader bestond er geen noodzaak om ook een gemeentelijke bijdrage te doen in de instandhouding van rijksmonumenten. De provinciale subsidieverordening voor cultuurhistorische erfgoed is echter in 2006 ingrijpend veranderd. De provincie is alleen bereid om subsidie te verlenen als de gemeente eveneens bereid is een (gelijke) bijdrage te leveren. De provincie wil hiermee bewerkstelligen dat de gemeentelijke overheid eveneens haar verantwoordelijkheid neemt ten aanzien van de instandhouding van het cultuurhistorische erfgoed. De provincie heeft evenwel de subsidiemogelijkheden beperkt en geeft alleen nog maar een bijdrage aan monumenteneigenaren die geen fiscale aftrek hebben. Het betreft met name subsidie aan stichtingen en kerkbesturen, die vaak eigenaar zijn van grotere niet rendabele monumenten en de restauratie en het onderhoud aan hun monument slechts moeizaam zelf kunnen bekostigen. De provinciale subsidie bedraagt meestal 10% van de vastgestelde subsidiabele kosten. De provincie verdeelt het beschikbare subsidiebudget in twee tenders. Als de ingediende aanvragen het beschikbare subsidiebudget overschrijden geeft de provincie prioriteit aan de monumenten die economische en toeristische meerwaarde hebben en na restauratie mogelijkheden bieden voor culturele en educatieve activiteiten. Het is dus niet zo dat, indien de gemeente bijdraagt, de provinciale subsidieaanvraag automatisch wordt gehonoreerd. Tot op heden kent de gemeente geen budget of regeling die voorziet in de subsidiëring van rijksmonumenten. Dit is evenwel wel wenselijk. Het betreft immers de instandhouding van niet rendabele monumenten, die zich zonder de aanvullende subsidie niet of slechts moeizaam zelf kunnen bekostigen. Eveneens is deze co-financiering van de gemeente nodig omdat de monumenteneigenaar anders geen provinciale subsidie kan ontvangen.

Overgangs- en slotbepalingen

Rechtspraak bij dit artikel