Onroerende-zaakbelastingen (gebruikersgedeelte)
1. Aanwijzing belastingplichtige
Als belastingplichtige ten aanzien van niet-woningen wordt aangewezen:
degene, die als zakelijk gerechtigde ook als gebruiker valt aan te merken;
de huurder;
degene, die bij de Kamer van Koophandel als gebruiker wordt aangemerkt/staat ingeschreven;
degene, die op een andere wijze als gebruiker naar voren komt.
2. Het begrip gebruik
Wat onder gebruik dient te worden verstaan is door de Hoge Raad uitgemaakt in zijn arrest van 5 september 1979: "degene die een onroerende zaak metterdaad bezigt ter bevrediging van zijn
behoefte". Om een uniforme toepassing van artikel 220, lid 1 onder a, te bewerkstelligen is het
wenselijk dat beleidsregels op dit punt worden vastgesteld.
Een object dat niet leeg staat, wordt gebruikt in de zin van de onroerende-zaakbelastingen.
Een object dat leeg staat met de bedoeling om ter beschikking van de genothebbende krachtens
zakelijk recht te blijven, wordt gebruikt in de zin van de onroerende-zaakbelastingen.
Met inachtneming van bovenstaande wordt bepaald dat:
een recreatiewoning in beginsel onder alle omstandigheden door iemand wordt gebruikt, ook
indien de woning op de peildatum leeg staat.
Overeenkomstig artikel 220b, 1e lid, onder b van de Gemeentewet wordt degene die een
onroerende zaak ter beschikking stelt voor volgtijdige verhuur aangemerkt als gebruiker van
de onroerende zaak.
Wanneer de verhuur van de woning (in opdracht van de eigenaar) geschiedt door een
verhuurorganisatie, is de eigenaar van de woning degene die ter beschikking stelt. Dit is
slechts anders indien de financiële risico's geheel voor rekening van het verhuurorganisatie
komen. In die situatie wordt de verhuurorganisatie aangemerkt als degene die de onroerende
zaak ter beschikking stelt.
afbreken, totstandbrengen, wijzigen en onderhouden van een onroerende zaak een vorm van
gebruik is.
met betrekking tot een object dat op de peildatum leegstaat met de bedoeling om ter beschikking van de genothebbende krachtens zakelijk recht te blijven, er voor de onroerende-zaakbelastingen sprake van gebruik is. De onroerende zaak wordt in een dergelijke situatie door belanghebbende metterdaad gebezigd ter bevrediging van zijn behoeften.
het bewust leeghouden van een onroerende zaak voor eigen doeleinden wordt voor de onroerende-zaakbelastingen wordt aangemerkt als gebruik.
Wanneer de eigenaar aannemelijk maakt dat hij serieuze pogingen onderneemt om de
onroerende zaak te verhuren of te verkopen is er geen sprake van belastbaar gebruik van het
de leegstaande onroerende zaak.