In deze verordening wordt verstaan onder:
wet: Wet maatschappelijke ondersteuning
college: college van burgemeester en wethouders.
compensatieplicht: De plicht van het college om aan personen met een beperking, een chronisch psychisch of een psychosociaal probleem voorzieningen te bieden ter compensatie van hun beperkingen op het gebied van zelfredzaamheid en maatschappelijke participatie teneinde hen in staat te stellen een huishouden te voeren, zich te verplaatsen in en om de woning, zich lokaal te verplaatsen per vervoermiddel en medemensen te ontmoeten en op basis daarvan sociale verbanden aan te gaan. Daarbij legt artikel 4 van de wet het college de plicht op om een resultaat te bereiken dat als compensatie mag gelden en dat in het individuele geval maatwerk is.
aanmelding: de kennisgeving aan het college dat een persoon beperkingen ondervindt op grond waarvan wordt verzocht om een gesprek.
gesprek: het eerste contact na een aanmelding waarin met degene die maatschappelijke ondersteuning zoekt zijn gehele situatie wordt geïnventariseerd ten aanzien van de beperkingen en de gevolgen daarvan, de te bereiken resultaten, de te kiezen oplossingen via eigen mogelijkheden of via mogelijkheden van het netwerk dan wel via algemene, algemeen gebruikelijke collectieve, (wettelijk) voorliggende en individuele voorzieningen.
aanvraag: het verzoek van een belanghebbende om in aanmerking te komen voor één of meerdere voorzieningen om een resultaat te bereiken in het kader van deze verordening.
belanghebbende: een persoon met een beperking, een chronisch psychisch probleem of een psychosociaal probleem die behoefte heeft aan compensatie ten behoeve van het bevorderen van zijn deelname aan het maatschappelijk verkeer en het zelfstandig functioneren, die voor zichzelf of, met behulp van een machtiging, door een ander een aanmelding of een aanvraag doet of laat doen.
psychosociaal probleem: een situatie van dreigend verlies van zelfstandigheid en met name een gebrek aan mogelijkheden tot deelname aan het maatschappelijk verkeer, veroorzaakt door belemmeringen die iemand ondervindt in zijn relatie met anderen, met zijn sociale omgeving.
algemene voorziening: een voorziening die:
regulier in de handel verkrijgbaar is;
niet uitsluitend bedoeld is voor mensen met een beperking
wordt geleverd op basis van directe beschikbaarheid;
niet aanzienlijk duurder is dan vergelijkbare producten met hetzelfde doel;
een snelle, regelarme en adequate oplossing biedt voor de beperkingen die een persoon ondervindt in zijn maatschappelijke participatie.
De algemene voorziening wordt niet door de gemeente beheerd of verstrekt en is tevens toegankelijk voor personen zonder beperkingen in maatschappelijke participatie.
voorliggende voorziening: iedere voorziening waar de persoon gebruik van kan maken zonder dat daar een toegangsbeoordeling door de gemeente aan vooraf gaat en die een passende oplossing vormt voor de participatiebeperkingen die de persoon ervaart.
wettelijk voorliggende voorziening: een voorziening op grond van een wettelijke bepaling anders dan ingevolge de wet, waarmee het resultaat geheel of gedeeltelijk bereikt kan worden.
individuele voorziening: een voorziening die door het college ten behoeve van één persoon op basis van artikel 4 Wmo wordt verstrekt als blijkt dat er geen sprake is van algemene, algemeen gebruikelijke of wettelijk voorliggende voorzieningen.
collectieve voorziening: een voorziening die individueel wordt verstrekt maar die door meerdere personen tegelijk wordt gebruikt.
Algemeen gebruikelijk: naar geldende maatschappelijke normen tot het gangbare gedrags-, gebruiks- of bestedingspatroon behorend.
gebruikelijke zorg: de zorgplicht die op het gebied van het voeren van een huishouden voor alle leden van de leefeenheid geldt om huishoudelijke activiteiten van elkaar over te nemen als een van de leden hiertoe niet meer in staat is.
voorziening in natura: een voorziening die in eigendom, huur, bruikleen of als dienstverlening wordt geleverd om het vastgestelde resultaat te bereiken.
persoonsgebonden budget: een geldbedrag om te gebruiken voor het te bereiken resultaat, als alternatief voor een voorziening in natura.
financiële tegemoetkoming: een geldbedrag, al dan niet forfaitair of gemaximeerd, bedoeld om een voorziening mee aan te schaffen voor het te bereiken resultaat.
mantelzorger: een persoon die mantelzorg in de zin van artikel 1, lid 1 onder b van de wet biedt.
hoofdverblijf: de woonruimte, bestemd en geschikt voor permanente bewoning, waar belanghebbende zijn vaste woon- en verblijfplaats heeft en:
in de gemeentelijke basisadministratie staat ingeschreven;
of zal staan ingeschreven;
of het feitelijk woonadres als het een persoon met een briefadres is: de plaats waar een persoon daadwerkelijk de meeste nachten per jaar doorbrengt.
HOOFDSTUK 1
Artikel 1
Begripsomschrijvingen
Onderdeel van Verordening maatschappelijke ondersteuning gemeente Zaltbommel 2012