Art. 8 Verordening maatschappelijke ondersteuning gemeente Zaltbommel 2012

Eerste lid De wet zelf geeft niet aan wat de ondergrens of bovengrens is van de compensatie. Het hoogste rechtscollege zegt in dit verband: ´het college heeft de rechtsplicht om in elk concreet geval een voorziening te treffen die zich kwalificeert als compensatie van beperkingen op het gebied van zelfredzaamheid en maatschappelijke participatie. En voorts: ´het college heeft de plicht om een resultaat te bereiken dat als compensatie mag gelden´. In elk individueel geval moet dus worden beoordeeld of de persoon met beperkingen voldoende wordt geholpen. Hij moet gelijke kansen hebben als een gezond persoon, volgens de parlementaire geschiedenis. In lid 1 wordt verwezen naar de resultaatgebieden zoals die zijn vastgelegd in artikel 2 van de verordening. Tweede lid Lid 2 geeft aan dat er rekening wordt gehouden met de persoonskenmerken en behoeften van de persoon en aanwezige mantelzorgers. Aan dit rekening houden met zit een grens. Het gaat om het vaststellen wat ´voldoende helpen´ inhoudt. Bij het begrip ´in aanvaardbare mate´ kan worden gedacht aan de volgende aspecten: Niet elke beperking kan worden opgeheven. In sommige gevallen is het reëel om genoegen te nemen met het verminderen van de beperkingen. Dit verminderen is dan het hoogst haalbare. Niet elke wens van belanghebbende hoeft te worden ingewilligd. Weliswaar moet de gemeente rekening houden met de behoefte van belanghebbende, maar deze behoefte is niet absoluut. Dit wel zeggen dat niet elke behoefte hoeft te worden vertaald in een voorziening (voor de verzorging van huisdieren wordt bijvoorbeeld geen huishoudelijke hulp verstrekt). Ook de rechtspraak heeft aangeven dat de gemeente niet gehouden is de voor belanghebbende best denkbare oplossing te verstrekken (bijvoorbeeld er hoeft geen hoog-laag keuken te worden verstrekt uitsluitend omdat dit gunstiger is voor de huisgenoten van belanghebbende). Derde lid In dit lid is vastgelegd hoe de afweging van de vraag of en welke voorziening er nodig is in de situatie van de persoon met beperkingen wordt gemaakt. Daarmee wordt de reikwijdte van het onderzoek tijdens het gesprek, vastgelegd.

Uitvoering compensatieplicht

Rechtspraak bij dit artikel