Art. 1.3 Wegenbeheerplan 2011-2015 — Gebruikte termen

Mineraal aggregaat, het zand of grind dat in beton of asfalt verwerkt wordt EAB of Emulsieasfaltbeton, een vloeibaar asfaltmengsel dat in dunne lagen (5-6 mm) aangebracht wordt als conserveringslaag. Het voordeel is dat scheurtjes en kleine gaten gevuld worden en er geen losse steenslag op het wegdek ligt waardoor geen kans op schade aan auto´s door opspattend gesteente kan ontstaan. De levensduur van EAB is ongeveer 5 tot 8 jaar Slijtlaag, een conserveringslaag bestaand uit een kleeflaag van bitumen met daarbovenop een laag steenslag. Nadeel van de steenslag is dat losliggende steentjes schade kunnen veroorzaken aan voertuigen en er geen constructieve sterkte aan de weg toegevoegd wordt. De levensduur van de slijtlaag is afhankelijk van de kwaliteit van de onderlaag, bij een slecht gefundeerde weg moet na ongeveer 5 jaar een nieuwe slijtlaag aangebracht worden om de nieuw ontstane scheuren te dichten. SMA of Steenmastiekasfalt is een asfaltmengsel bestemd voor dunne deklagen. De belangrijkste eigenschap is dat door de holle ruimte het bandengeluid van het verkeer afneemt. Er zijn verschillende typen SMA op de markt. De variatie tussen de typen zit vooral in de gradering van het toegepaste zand/steen, die meestal tussen de 0/6 en 0/11 (diameter van het materiaal in millimeters) ligt. Deze geven verschillende geluidreducties: enkele ervan kunnen als "stil" bestempeld worden (zo'n 2 dB(A) reductie). Grindasfaltbeton of GAB is een ouder asfaltmengsel waarbij grind gebruikt werd als mineraal aggregaat. De belangrijkste eigenschap van grind is dat het ronde korrels zijn. Voor het asfalt betekent dit dat het materiaal weinig weerstand kan bieden tegen vervormingen doordat de wrijving tussen de korrels relatief laag is. Teerhoudend asfalt Teer is een bijproduct van steenkool en werd vroeger veel toegepast doordat het betere eigenschappen heeft dan bitumen als het verwerkt wordt als bindmiddel in asfalt. Teer bevat echter kankerverwekkende PAK’s (Polycyclische Aromatische Koolwaterstoffen) welke ook nog eens bodemverontreiniging veroorzaken. Het verwerken van teerhoudend asfalt in warme vorm is verboden, wel mag het materiaal nog gefreesd of opgebroken worden om af te voeren naar een verwerkingsinstallatie. Bakfrezen is een plaatselijke reparatiemethode waarbij een stuk asfalt, doorgaans een meter breed over een beperkte lengte uitgefreesd wordt (een “bak”) waarna de bak weer gevuld wordt met nieuw asfalt. De aanwezigheid van scheuren of plaatselijke schades is doorgaans de reden om te bakfrezen. Overlagen is het aanbrengen van een nieuwe laag asfalt over de bestaande verhardingsconstructie. De constructieve sterkte van de verharding neemt toe en eventuele teerhoudende asfaltlagen hoeven niet afgevoerd te worden. Deklaag of toplaag is de bovenste laag asfalt, deze laag is voornamelijk ontworpen op goede rijeigenschappen voor de weggebruikers (stroefheid, vlakheid, kleur etc.). Reconstructie of rehabilitatie betekent in dit rapport het vervangen van de volledige verhardingsconstructie, al dan niet inclusief fundering. Slakken zijn een steenachtig restproduct van metaalbereiding, in gebroken vorm (granulaat). In vergruisde vorm wordt het ook toegepast in cement (hoogovencement). Slakken worden onder andere gebruikt als funderingsmateriaal in de wegenbouw. Het nadeel van dit materiaal is met name het feit dat het materiaal zwelt of expandeert, onder invloed van vocht of temperatuur, waardoor het asfalt omhoog gedrukt wordt. Met name de oudere slakkensoorten zijn mogelijk verontreinigd met zware metalen.

Rechtspraak bij dit artikel