Indien de aanvrager geen gebruik kan maken van het collectief vervoer, is doorgaans het verlenen van een tegemoetkoming in de kosten van individueel taxivervoer of individueel rolstoeltaxivervoer, in rangorde van het gestelde primaat, de goedkoopst adequate oplossing.
Het zogenaamde forfaitaire leefkilometerbudget kan ook worden aangewend voor te rijden kilometers met de eigen auto of met een auto van derden.
Om in aanmerking te komen voor een financiële tegemoetkoming in individueel taxivervoer moet in aanvulling op de criteria in artikel 34 en artikel 37 aan één van de volgende voorwaarden zijn voldaan.
De aanvrager:
Is fysiek niet in staat gebruik te maken van collectief vervoer. De aanvrager heeft bijvoorbeeld: Ernstige problemen ten aanzien van de toegang tot het vervoermiddel, ook met begeleiding. Pijnklachten die een aparte voorziening, hulp of rijstijl noodzakelijk maken. Uitgebreide verzorging nodig onderweg.
Kan collectief vervoer niet gebruiken vanwege sociaal/psychische factoren waardoor de privacy of de veiligheid van cliënt of medepassagiers niet is gegarandeerd.
Is dermate vermindert belastbaar t.g.v. medische problematiek, dat deelname aan collectief vervoer de deelname aan sociaal verkeer belemmert.
Om in aanmerking te komen voor een financiële tegemoetkoming voor individueel rolstoeltaxivervoer moet bovendien aan één van de volgende voorwaarden worden voldaan:
De aanvrager:
kan niet zelfstandig transfers maken
is afhankelijk van permanent gebruik van een (aangepaste) rolstoel.
Hoofdstuk 5
Artikel 5.9
Een persoonsgebonden budget in het gebruik van individueel (rolstoel)taxivervoer
Onderdeel van Nadere regels individuele voorzieningen maatschappelijke ondersteuning Nijkerk