Deze verordening verstaat onder:
a
monument:
1. zaak die van algemeen belang is wegens zijn schoonheid, betekenis voor de wetenschap of cultuurhistorische waarde;
2. terrein dat van algemeen belang is wegens een daar aanwezige zaak als bedoeld onder 1;
b
gemeentelijk archeologisch monument:
monument, bedoeld in onderdeel a, onder 2;
c
gemeentelijk monument:
monument, dat overeenkomstig de bepalingen van deze verordening als beschermd gemeentelijk monument is aangewezen;
d
gemeentelijke monumentenlijst:
de lijst waarop zijn geregistreerd de overeenkomstig deze verordening als beschermd gemeentelijk monument aangewezen zaken;
e
beschermd rijksmonument:
onroerend monument, dat is ingeschreven in de ingevolge de Monumentenwet 1988 vastgestelde registers;
f
kerkelijk monument:
monument, dat eigendom is van een kerkgenootschap, een zelfstandig onderdeel daarvan, een lichaam waarin kerkgenootschappen zijn verenigd, of van een ander genootschap op geestelijke grondslag en welke uitsluitend of voor een overwegend deel worden gebruikt voor het gezamenlijk belijden van de godsdienst of levensovertuiging;
g
stads- en dorpsgezicht:
groep van onroerende zaken die van algemeen belang is wegens haar schoonheid, de onderlinge ruimtelijke of structurele samenhang dan wel haar wetenschappelijke of cultuurhistorische waarde;
h
beschermd gemeentelijk stads- en dorpsgezicht:
stads- en dorpsgezicht dat door de gemeenteraad als zodanig is aangewezen;
i
lijst van beschermde gemeentelijke stads- en dorpsgezichten:
de lijst waarop zijn geregistreerd de overeenkomstig deze verordening als beschermd gemeentelijk stads- en dorpsgezicht aangewezen gebieden;
j
monumentencommissie:
de op basis van artikel 15, lid 1, Monumentenwet 1988 ingestelde commissie met als taak het college van burgemeester en wethouders op verzoek of uit eigen beweging te adviseren over de toepassing van de Monumentenwet 1988, de verordening en het monumentenbeleid;
k
bouwhistorisch en historisch onderzoek:
in schriftelijke rapportage vastgelegd onderzoek naar de bouwgeschiedenis, de bouwhistorische kwaliteit van een monument en de geschiedenis van het gebruik.