In deze methodiek wordt gerekend vanuit de kostenkant van een grondexploitatie. Op basis van de totale grondkosten (verwerving, bouw- en woonrijpmaken plus overige bijkomende kosten) wordt de grondwaarde bepaald waarbij het uitgangspunt is dat deze investeringen minimaal gedekt dienen te worden door de te behalen uitgifteprijzen.
De volgende mogelijkheden dienen zich aan bij de kostprijs. Telkens is er een coëfficiënt met een teller en een noemer.
Methode 1: Werkelijke kostprijs conform actuele exploitatie gedeeld door uitgeefbaar terrein.
Methode 2: Werkelijke kostprijs conform actuele exploitatie minus correctie grote werken gedeeld door uitgeefbaar terrein.
Methode 3: Dit is de prijs conform kosten die zijn opgenomen in het Besluit ruimtelijke ordening (2008) gedeeld door uitgeefbaar terrein
De gemeente kiest voor zover er sprake is van uitgifte tegen kostprijs voor methode twee.
Om tegemoet te komen aan gestapelde bouw wordt in de noemer extra uitgeefbaar toegevoegd.
Voordelen
De prijs is relatief snel en eenduidig te bepalen.
Het kan een graadmeter zijn bij incourant onroerend goed met een specifieke bestemming.
Nadelen
De berekende grondprijs laat het verband los met de mogelijke (onbekende) marktwaarde van het object waar het voor bedoeld is en is dan ook niet per definitie marktconform;
De grondprijs kan sterk verschillen per locatie, afhankelijk van de kosten die op de exploitatie drukken;
De gemeente laat mogelijk winst liggen indien de kostprijs lager is dan langs de marktconforme weg bepaald is.
Deze methode wordt vooral gebruikt bij incourante bouwpercelen.
We gebruiken noodzakelijke cookies voor je account en beveiliging. Voor anonieme gebruiksstatistieken (Google Analytics) vragen we je toestemming. Meer over cookies