Van een bouwwerk dat voldoet aan redelijke eisen van
welstand mag worden verwacht dat er structuur is aangebracht
in het beeld, zonder dat de aantrekkingskracht door
simpelheid verloren gaat. Een belangrijke eis die aan een
ontwerp voor een gebouw mag worden gesteld is dat er
structuur wordt aangebracht in het beeld. Een heldere
structuur biedt houvast voor de waarneming en is bepalend
voor het beeld dat men vasthoudt van een gebouw. Symmetrie,
ritme, herkenbare maatreeksen en materialen maken het voor
de gemiddelde waarnemer mogelijk de grote hoeveelheid
visuele informatie die de gebouwde omgeving geeft, te
reduceren tot een bevattelijk beeld. Het streven naar
helderheid mag echter niet ontaarden in simpelheid. Een
bouwwerk moet de waarnemer blijven prikkelen en intrigeren
en zijn geheimen niet direct prijsgeven. Er mag best een
beheerst beroep op de creativiteit van de voorbijganger
worden gedaan. Van oudsher worden daarom helderheid en
complexiteit als complementaire begrippen ingebracht bij het
ontwerpen van bouwwerken. Complexiteit in de
architectonische compositie ontstaat vanuit de
stedenbouwkundige eisen en het programma van eisen voor het
bouwwerk. Bij een gebouwde omgeving met een hoge
belevingswaarde zijn helderheid en complexiteit tegelijk
aanwezig in evenwichtige en spanningsvolle relatie.
deel B › Paragraaf 3
Artikel 3.4
Evenwicht tussen helderheid en complexiteit
Onderdeel van Welstandsnota 2011