Er is geen wetgeving die afstanden voorschrijft, die in acht genomen moeten worden tussen locaties, alwaar gespoten kan worden en hiervoor gevoelige locaties. Evenmin is er een blauwdruk voorhanden, die beleidsmatig bereikt kan worden. Wel is in meerdere uitspraken van de Afdeling Bestuursrechtspraak van de Raad van State aangegeven dat een afstand van 50 m niet onredelijk wordt geacht. Daarbij is overigens niet duidelijk waaraan die afstand ontleend is.
Een “spuitvrije” zone dient planologisch geregeld te worden. Wijk je af van een afstand van 50 m en dienen in dat kader afschermende voorzieningen getroffen te worden dan dient zulks gedetailleerd geregeld te worden. Denk daarbij aan type en situering, instandhouding, alsook in acht te nemen hoogte. Het afsluiten van een privaatrechtelijke overeenkomst is niet de aangewezen weg (2-wegenleer en handhaafbaarheid). De planologische inbedding is met name voor kleine plannen vaak een dure aangelegenheid (kosten bestemmingsplan, planschade/afkoopbedrag). Daarnaast kunnen plannen geen doorgang vinden omdat de bezitters van de percelen, waar chemische bestrijdingsmiddelen planologisch kunnen worden ingezet, daaraan geen medewerking verlenen.