Om zo goed mogelijk te kunnen voldoen aan de door het rijk gesteld doelstellingen is het streven er op gericht om prostitutiebedrijven te reguleren en deze daartoe, evenals bijvoorbeeld de horecabedrijven, onder een vergunningplicht te brengen. Dit biedt de mogelijkheid om bij een vergunningaanvraag een afweging te maken in relatie tot het woon- en leefklimaat, in het belang van de prostituee bepaalde eisen te stellen aan de inrichting en de antecedenten te toetsen van de exploitant en beheerder(s).
De Vereniging van Nederlandse Gemeenten heeft hiertoe een modelverordening opgesteld die door de gemeenteraad in grote lijnen is overgenomen en is vertaald in de 6e wijziging van de APV. In hoofdstuk 3 daarvan is onder artikel 88 een vergunningplicht opgenomen voor seksinrichtingen en escortbedrijven.
De (mogelijk negatieve) uitstraling van een seksinrichting op de woon- en leefomgeving wordt voor een deel bepaald door het uiterlijk van het pand. Reclame en andere vormen van uiterlijke manifestaie worden geregeld door bepalingen in de APV (o.m. het pas opgenomen artikel 88f: aanbrengen erotisch-pornografische afbeeldingen e.d.) en in de Schoonheidsverordening Nieuwegein.
Hoofdstuk 3.
Artikel 3.1