Onverminderd de overige bepalingen in deze beleidsregels, kan het
college besluiten tot beëindiging van de schuldhulpverlening
indien:
belanghebbende niet langer voldoet aan het bepaalde onder
artikel 2, danwel één van de factoren genoemd in artikel 3 lid 2
onder a tot en met f een rol spelen;
het schuldhulpverleningstraject succesvol is afgerond;
belanghebbende zijn beschikbare aflossingscapaciteit of vermogen
niet wil gebruiken voor de aflossing van zijn schulden;
op grond van – zo later is gebleken – onjuiste gegevens
schuldhulpverlening aan belanghebbende is toegekend, terwijl
indien dit ten tijde van de besluitvorming bekend was geweest
bij het college, een andere beslissing zou zijn genomen;
belanghebbende zich ten opzichte van de medewerkers, belast met
werkzaamheden die voortkomen uit het
schuldhulpverleningstraject, misdraagt;
belanghebbende in staat is om zijn schulden zelf te regelen dan
wel in staat is de schulden zelfstandig te beheren;
de geboden hulpverlening, gelet op de persoonlijke
omstandigheden van belanghebbende, niet (langer) passend
is;
schuldeiser(s) hun medewerking weigeren aan een minnelijke
schuldregeling;
faillissement van belanghebbende;
de voorwaarden uit de schuldregelingsovereenkomst niet zijn
nagekomen;
belanghebbende nieuwe schulden is aangegaan;
belanghebbende is komen te overlijden;
er een WSNP-verklaring is afgegeven;
belanghebbende voor de twee keer niet is verschenen op een
afspraak zonder hierover vooraf te berichten;
belanghebbende zich niet naar vermogen inspant om de
onderliggende oorzaak van de schuldenproblematiek op te
lossen.
We gebruiken noodzakelijke cookies voor je account en beveiliging. Voor anonieme gebruiksstatistieken (Google Analytics) vragen we je toestemming. Meer over cookies