Meldingen kunnen anoniem of niet-anoniem zijn. Aan beide manieren kleven voor- en nadelen. Is een melder bekend dan kan indien nodig in het vervolgtraject contact gezocht worden voor meer informatie. Tegelijkertijd is de drempel voor melden vaak hoger.
De mogelijkheid anoniem te blijven kan een grotere bereidheid tot het melden opleveren, maar maakt het ook gemakkelijker om op basis van alleen vermoedens een melding te doen.
Een anonieme melding heeft daarom in principe minder gewicht dan een niet-anonieme melding. Enkel en alleen op basis van een anonieme melding zal in Nederland geen verdachte in een strafproces worden veroordeeld. Ook in het ambtenarenrecht is een anonieme verklaring alleen toelaatbaar in combinatie met ander, verifieerbaar bewijsmateriaal. Anonieme verklaringen c.q. meldingen hebben over het algemeen slechts aanvullende bewijskracht.
Aan de andere kant moet elke anonieme melding wel op zijn merites worden beoordeeld. Er kan niet zonder meer van uit gegaan worden dat deze geen of weinig waarde heeft. Zo zal een
anonieme aankondiging van een zeer ernstige, gevaarlijke gebeurtenis die binnenkort zal plaatsvinden, met relevante, zeer gedetailleerde aanwijzingen, haast zeker tot directe (voorzorgs)maatregelen leiden.
Voor zowel de anonieme als niet-anonieme melding gelden dezelfde procedures.
We gebruiken noodzakelijke cookies voor je account en beveiliging. Voor anonieme gebruiksstatistieken (Google Analytics) vragen we je toestemming. Meer over cookies