In aansluiting op de weigeringsgrond van artikel 5.18 van de APV moet de standplaats een aanvulling zijn op het bestaande verzorgingsniveau. Dat betekent dat er ter plaatse een ruimer assortiment beschikbaar komt voor de consument. De standplaats mag daarbij niet dusdanig verstorend werken op de reguliere detailhandel dat bestaande winkels geen bestaansmogelijkheid meer hebben en moeten sluiten.
Toelichting
Dit is naast de reguliere weigeringsgronden uit de APV het eerste en belangrijkste toelatingscriterium. Dit betekent niet dat een bepaald product, zoals kaas, vis of bloemen, in het geheel niet verkocht wordt in de directe omgeving. Supermarkten verkopen dat allemaal, maar als er al een speciaalzaak voor dat product in de nabije omgeving is gevestigd, dan wordt er voor dat product geen standplaatsvergunning verleend. Een speciaalzaak voert namelijk naast het hoofdproduct ook allerlei speciale producten. Zou er een standplaatsvergunning worden verleend voor het hoofdproduct van de speciaalzaak, dan heeft de speciaalzaak onvoldoende bestaansrecht. Als de speciaalzaak als gevolg daarvan moet sluiten, dan gaat dat ten koste van het verzorgingsniveau voor de consument, omdat dan ook de speciale producten van de speciaalzaak niet meer te koop zijn. De consument gaat er dan per saldo op achteruit. Het algehele verzorgingsniveau voor de consument moet er juist op vooruit gaan. Deze toets kan worden gedaan door de het bureau Economische Zaken.
We gebruiken noodzakelijke cookies voor je account en beveiliging. Voor anonieme gebruiksstatistieken (Google Analytics) vragen we je toestemming. Meer over cookies