Algemene voorziening
Onderstaand zijn de begrippen algemene voorziening, collectieve
voorziening en individuele voorziening toegelicht.
Algemene voorziening
Definitie: Aanbod van diensten of activiteiten
dat, zonder voorafgaand onderzoek naar de behoeften, persoonskenmerken
en mogelijkheden van de gebruikers, toegankelijk is en dat is gericht op
maatschappelijke ondersteuning of jeugdhulp.
Deze diensten en/of producten zijn voor iedereen toegankelijk en/of
verkrijgbaar, zonder toets of beschikking.
Wanneer het niveau van algemene voorzieningen in de gemeente hoog is, is er
minder reden voor inwoners om aanspraak te maken op collectieve of
individuele voorzieningen. Veel inwoners kunnen dan, ondanks eventuele
beperkingen, langer blijven “meedoen”.
Algemene voorzieningen worden deels door de overheid aangestuurd en
gefinancierd. Dit zijn vaak basisvoorzieningen die in iedere gemeente
aanwezig moeten zijn. Maar ook initiatieven van particulieren of
vrijwilligers leveren een belangrijke bijdrage aan het aanbod van algemene
voorzieningen. Met het verder ontwikkelen van de Civil Society en sociale
netwerken, zal dit laatste aanbod naar verwachting verder toenemen.
Een specifieke vorm van een algemene voorziening is een “Algemeen
gebruikelijke voorziening”.
Volgens jurisprudentie van de Centrale Raad van Beroep is een voorziening
algemeen gebruikelijk, als het gaat om een voorziening die niet speciaal
bedoeld is voor mensen met een beperking, zodat de voorziening ook op grote
schaal door niet-gehandicapten wordt gebruikt. Het betreft met name
producten die in een normale winkel te koop zijn en niet speciaal in de
revalidatie-vakhandel. De prijs is niet (aanzienlijk) duurder dan
vergelijkbare producten/diensten.
Collectieve voorziening
Definitie: Aanbod van diensten of activiteiten
dat bedoeld is voor een groep mensen met specifieke kenmerken en
hiervoor makkelijk toegankelijk is en dat is gericht op maatschappelijke
ondersteuning of jeugdhulp.
Deze voorzieningen zijn bestemd voor doelgroepen met specifieke kenmerken.
Het gebruik van een collectieve voorziening wordt vaak gedeeld met anderen.
De gemeente stelt richtlijnen op wie voor deze voorzieningen in aanmerking
komt. Na een lichte toets kunnen inwoners van deze voorzieningen gebruik
maken. Er is geen sprake van een gemeentelijke beschikking. De
ontwikkelrichting van de Walcherse gemeenten is dat individuele
voorzieningen waar mogelijk worden doorontwikkeld tot collectieve of
algemene voorzieningen.
Individuele voorziening
Definitie: Aanbod van diensten of activiteiten
dat, alleen na zorgvuldig onderzoek naar de behoeften, persoonskenmerken
en mogelijkheden van de gebruikers, middels een beschikking toegankelijk
is en dat is gericht op maatschappelijke ondersteuning of
jeugdhulp.
Deze voorziening wordt speciaal voor de inwoner georganiseerd of gemaakt.
Maatwerk is hierbij belangrijk. De voorziening wordt aangepast aan de
persoonlijke omstandigheden. Een individuele voorziening wordt bij
beschikking toegekend en de inwoner heeft de mogelijkheid voor bezwaar en
beroep.
Soms is er sprake van een “maatwerkarrangement”. Dan wordt het geheel van
diensten, hulpmiddelen, woningaanpassingen en andere maatregelen afgestemd
op de behoeften, persoonskenmerken en mogelijkheden van een persoon. Een
onderdeel van dit geheel kan een individuele voorziening zijn.