De gemeente verstrekt geen voorzieningen waar de persoon met beperkingen ook zonder beperking over zou kunnen beschikken. Die voorzieningen worden namelijk als algemeen gebruikelijk beschouwd. Het gaat om voorzieningen die:
algemeen in de reguliere handel of via Internet verkrijgbaar zijn en
niet speciaal voor mensen met een beperking bedoeld zijn en
niet aanzienlijk duurder zijn dan vergelijkbare producten met hetzelfde doel.
In de loop van de jaren zijn in de reguliere handel en via internet/ webshops steeds meer voorzieningen verkrijgbaar die voor een brede doelgroep geschikt of aantrekkelijk zijn. Denk aan de elektrische fiets, het uitgebreide assortiment aan kinderwandelwagens, fietsen voor het vervoeren van jonge kinderen en de apparaten in het huishouden. Deze ontwikkelingen zullen ook de komende jaren doorgaan.
Voorbeelden van veel voorkomende algemeen gebruikelijke voorzieningen in de markt (dit is geen limitatieve lijst) zijn:
Auto/ fiets/ elektrische fiets /bromfiets, tandem en andere gangbare vervoermiddelen.
Airconditioning in de auto; automatische versnellingsbak, stuurbekrachtiging, lage instap.
Fiets met verlaagde instap, met trapondersteuning, tandem
Fietskar, fietszitje voor vervoeren kinderen,
Bakfiets voor vervoeren van kinderen; aanhaakfiets
Keramische kookplaat, elektrische kookplaat,
Alle soorten kranen (éénhendel- mengkranen, thermostaatkranen
Doucheglijstang set; standaard douchekruk of-stoel
Verhoogde toiletpot, hangend toilet, tweede toilet en wandbeugels.
Centrale verwarming, zonwering.
Wasdroger, vaatwasser en magnetron
Verhuizen behorend bij een bepaalde levensfase en wijziging van de persoonlijke omstandigheden, zoals
Jongeren gaan de deur uit om zelfstandig te gaan wonen.
Een echtpaar wiens kinderen het huis uit zijn gaat kleiner en gelijkvloers wonen
Senioren die anticiperen op de mogelijke gebreken van de ouderdom
Een gezinsuitbreiding.
Renovatie van delen van de woning, zoals badkamer, keuken en toilet volgens de norm van 15 jaar in de sociale woningbouw
Toetsing maatwerk
De Wmo is maatwerk. Bij het bepalen of een aangevraagde maatwerkvoorziening als algemeen gebruikelijk beschouwd kan worden dienen de individuele omstandigheden van de persoon met beperkingen goed afgewogen te worden. De individuele omstandigheden van de aanvrager moeten altijd onderzocht worden om te kunnen bepalen of deze voorziening, ook in het voorkomende geval, algemeen gebruikelijk is.
Voorheen gaf de Wmo weinig tot geen mogelijkheden om ook in financieel opzicht maatwerk te leveren. Met de Wmo 2015 kan dit wel. Dit betekent dat van personen die de voorziening zelf kunnen regelen en betalen ook verwacht wordt dat zij dit doen. Voor de personen die de algemeen gebruikelijke of algemene voorziening niet kunnen betalen zal het minimabeleid in de Participatiewet ingezet worden om toegang en gebruik van deze voorzieningen mogelijk te maken.
Een zaak die op zich algemeen gebruikelijk is, kan in bepaalde individuele situaties niet algemeen gebruikelijk zijn, bijvoorbeeld:
de noodzaak om op grond van de beperking over te moeten gaan tot de aanschaf of gebruik van een gebruikelijke en voorliggende voorziening, die te belastend is voor het budget; Hierbij ook meenemen dat een voorziening niet perse nieuw hoeft te zijn. Veel voorzieningen zijn op de tweedehandsmarkt voor een billijke prijs verkrijgbaar of via het onafhankelijke platform BAR-dichtbij betrokken worden. Wanneer de kosten aantoonbaar niet door de cliënt zelf gedragen kunnen worden is ondersteuning vanuit het minimabeleid mogelijk.
in situaties waarin mensen met een beperking door aanzienlijke (aantoonbare) meerkosten in verband met die beperking, een besteedbaar inkomen hebben dat onder de voor hen geldende bijstandsnorm valt. Deze personen kunnen via de minimaregelingen worden ondersteund.
Ook is het mogelijk dat een te verstrekken maatwerkvoorziening een algemeen gebruikelijke component heeft. Het kan bijvoorbeeld zo zijn dat bij aanpassing van een badkamer of keuken ook gedeeltelijke reguliere renovatie plaatsvindt, die normaal gesproken voor rekening van de eigenaar zou komen.
Inrichtingselementen zoals bijvoorbeeld kranen, spiegel, toiletrolhouder, zeepbakje en dergelijke vallen bij de aanpassing of aanbouw van een badkamer onder de algemeen gebruikelijke voorzieningen en kunnen daarmee niet vanuit de Wmo verstrekt worden. En bijvoorbeeld de kraan, koelkast, oven, kookplaat en meer dan noodzakelijke kastruimte bij een aanpassing van de keuken ook niet. Deze meerkosten zijn voor rekening van de eigenaar.
Een ander voorbeeld is het verstekken van een aangepast fietszitje voor een gehandicapt kind. Ouders kunnen de bakfiets of fietskar voor het vervoeren van hun kind zelf nieuw of tweedehands aanschaffen en eventueel noodzakelijke aanpassingen in het stoeltje kunnen vanuit de Wmo verstrekt worden. De soort en de kosten van een algemeen gebruikelijke component zullen in de besluitvorming goed moeten worden onderbouwd.
Deel 1 › Hoofdstuk 2
Artikel 2.5.5
De voorziening is niet algemeen gebruikelijk voor de persoon met beperkingen
Onderdeel van Beleidsregels Wet maatschappelijke ondersteuning Ridderkerk 2015