De gemeente verstrekt geen voorzieningen waar de persoon met
beperkingen ook zonder beperking over zou kunnen beschikken. Die
voorzieningen worden namelijk als algemeen gebruikelijk beschouwd.
Het gaat om voorzieningen die:
algemeen in de reguliere handel of via Internet verkrijgbaar
zijn en
niet speciaal voor mensen met een beperking bedoeld zijn
en
niet aanzienlijk duurder zijn dan vergelijkbare producten
met hetzelfde doel.
In de loop van de jaren zijn in de reguliere handel en via internet/
webshops steeds meer voorzieningen verkrijgbaar die voor een brede
doelgroep geschikt of aantrekkelijk zijn. Denk aan de elektrische
fiets, het uitgebreide assortiment aan kinderwandelwagens, fietsen
voor het vervoeren van jonge kinderen en de apparaten in het
huishouden. Deze ontwikkelingen zullen ook de komende jaren
doorgaan.
Voorbeelden van veel voorkomende algemeen gebruikelijke
voorzieningen in de markt (dit is geen limitatieve lijst) zijn:
Auto/ fiets/ elektrische fiets /bromfiets, tandem en andere
gangbare vervoermiddelen.
Airconditioning in de auto; automatische versnellingsbak,
stuurbekrachtiging, lage instap.
Fiets met verlaagde instap, met trapondersteuning,
tandem
Fietskar, fietszitje voor vervoeren kinderen,
Bakfiets voor vervoeren van kinderen; aanhaakfiets
Keramische kookplaat, elektrische kookplaat,
Alle soorten kranen (éénhendel- mengkranen,
thermostaatkranen
Doucheglijstang set; standaard douchekruk of-stoel
Verhoogde toiletpot, hangend toilet, tweede toilet en
wandbeugels.
Centrale verwarming, zonwering.
Wasdroger, vaatwasser en magnetron
Verhuizen behorend bij een bepaalde levensfase en wijziging
van de persoonlijke omstandigheden, zoals
Jongeren gaan de deur uit om zelfstandig te gaan wonen.
Een echtpaar wiens kinderen het huis uit zijn gaat kleiner
en gelijkvloers wonen
Senioren die anticiperen op de mogelijke gebreken van de
ouderdom
Een gezinsuitbreiding.
Renovatie van delen van de woning, zoals badkamer, keuken en
toilet volgens de norm van 15 jaar in de sociale
woningbouw
Toetsing maatwerk
De Wmo is maatwerk. Bij het bepalen of een aangevraagde
maatwerkvoorziening als algemeen gebruikelijk beschouwd kan worden
dienen de individuele omstandigheden van de persoon met beperkingen
goed afgewogen te worden. De individuele omstandigheden van de
aanvrager moeten altijd onderzocht worden om te kunnen bepalen of
deze voorziening, ook in het voorkomende geval, algemeen
gebruikelijk is.
Voorheen gaf de Wmo weinig tot geen mogelijkheden om ook in
financieel opzicht maatwerk te leveren. Met de Wmo 2015 kan dit wel.
Dit betekent dat van personen die de voorziening zelf kunnen regelen
en betalen ook verwacht wordt dat zij dit doen. Voor de personen die
de algemeen gebruikelijke of algemene voorziening niet kunnen
betalen zal het minimabeleid in de Participatiewet ingezet worden om
toegang en gebruik van deze voorzieningen mogelijk te maken.
Een zaak die op zich algemeen gebruikelijk is, kan in bepaalde
individuele situaties niet algemeen gebruikelijk zijn,
bijvoorbeeld:
de noodzaak om op grond van de beperking over te moeten gaan
tot de aanschaf of gebruik van een gebruikelijke en
voorliggende voorziening, die te belastend is voor het
budget; Hierbij ook meenemen dat een voorziening niet perse
nieuw hoeft te zijn. Veel voorzieningen zijn op de
tweedehandsmarkt voor een billijke prijs verkrijgbaar of via
het onafhankelijke platform BAR-dichtbij betrokken worden.
Wanneer de kosten aantoonbaar niet door de cliënt zelf
gedragen kunnen worden is ondersteuning vanuit het
minimabeleid mogelijk.
in situaties waarin mensen met een beperking door
aanzienlijke (aantoonbare) meerkosten in verband met die
beperking, een besteedbaar inkomen hebben dat onder de voor
hen geldende bijstandsnorm valt. Deze personen kunnen via de
minimaregelingen worden ondersteund.
Ook is het mogelijk dat een te verstrekken maatwerkvoorziening een
algemeen gebruikelijke component heeft. Het kan bijvoorbeeld zo zijn
dat bij aanpassing van een badkamer of keuken ook gedeeltelijke
reguliere renovatie plaatsvindt, die normaal gesproken voor rekening
van de eigenaar zou komen.
Inrichtingselementen zoals bijvoorbeeld kranen, spiegel,
toiletrolhouder, zeepbakje en dergelijke vallen bij de aanpassing of
aanbouw van een badkamer onder de algemeen gebruikelijke
voorzieningen en kunnen daarmee niet vanuit de Wmo verstrekt worden.
En bijvoorbeeld de kraan, koelkast, oven, kookplaat en meer dan
noodzakelijke kastruimte bij een aanpassing van de keuken ook niet.
Deze meerkosten zijn voor rekening van de eigenaar.
Een ander voorbeeld is het verstekken van een aangepast fietszitje
voor een gehandicapt kind. Ouders kunnen de bakfiets of fietskar
voor het vervoeren van hun kind zelf nieuw of tweedehands
aanschaffen en eventueel noodzakelijke aanpassingen in het stoeltje
kunnen vanuit de Wmo verstrekt worden. De soort en de kosten van een
algemeen gebruikelijke component zullen in de besluitvorming goed
moeten worden onderbouwd.
Deel 1 › Afdeling 2
Artikel 2.5.5
De voorziening is niet algemeen gebruikelijk voor de persoon met beperkingen
Onderdeel van Beleidsregels Wet maatschappelijke ondersteuning Ridderkerk 2015