Art. 3 Wmo beleids– en uitvoeringsplan 2013 – 2016 — De voorwaarden creëren om bewoners zo lang mogelijk zelfstandig te laten wonen

Een van de uitgangspunten in de Wmo is dat mensen zo lang mogelijk zich zelfstandig kunnen verplaatsen in en om de woning. Door de ontwikkeling van woon-zorgcomplexen, subsidie aan organisaties en woonvoorzieningen, wordt een bijdrage geleverd aan een grotere zelfstandigheid van kwetsbare bewoners. Voorbeelden zijn telefooncirkels en welzijnsactiviteiten in de sfeer van dagbesteding en bewegen (sportbuurtcoach). Behalve een aangepaste woning, zijn ook factoren als de fysieke, sociale en financiële bereikbaarheid van voorzieningen en activiteiten van belang voor de zelfredzaamheid. Mensen in een rolstoel moeten bijvoorbeeld zich kunnen verplaatsen in de openbare ruimte waar geen obstakels bevinden zoals hoge stoepranden. In de vastgestelde nota “Woonvisie Neder-Betuwe 2011 – 2016 zijn hiervoor voorstellen gedaan. 1.Afspraken met de Stichting Woningbeheer Betuwe (SWB) over levensloopbestendige wonen. Eigen verantwoordelijkheid betekent zo veel mogelijk voorkomen dat ondersteuning nodig is. Dit kan door tijdig te anticiperen op het ouder worden, bijvoorbeeld door informatie & advies en maatregelen te nemen in en om het huis. Met de SWB zijn afspraken gemaakt over het mogelijk maken voor kwetsbaren om zo lang mogelijk zelfstandig te wonen. Deze afspraken zijn geëvalueerd. Op basis daarvan worden nieuwe afspraken gemaakt. Gekoerst wordt om afspraken te maken over het tijdig, juist en volledig informeren en adviseren van toekomstige cliënten. De gemeente zal controle voeren op de naleving van de afspraken via de reguliere overlegrondes. 2.Fysiek, sociaal en financieel toegankelijke voorzieningen en activiteiten Fysieke toegankelijkheid heeft betrekking op de inrichting van de openbare ruimte en accommodaties. Maar ook op de bereikbaarheid van voorzieningen. Voor de fysieke toegankelijkheid wordt de weegfactor “toegankelijkheid” standaard meegenomen bij ruimtelijke planontwikkelingen zoals de ontwikkeling van dorpsvisies, de inrichting van de openbare ruimte en verkeersmaatregelen. In de praktijk worden de belangen van kwetsbare verkeersdeelnemers al meegewogen, alleen niet geformaliseerd. Sociale toegankelijkheid heeft in belangrijke mate te maken met het ‘welkom’ voelen. En met het vermogen van verenigingen en maatschappelijke organisaties om te kunnen gaan met kwetsbare doelgroepen. Dit aandachtpunt wordt meegenomen bij het uitwerken van het concept “Huis van de Buurt”. Aanvullend op de behoefte aan fysieke en sociale toegankelijkheid is er ook behoefte aan financiële toegankelijkheid: de betaalbaarheid van voorzieningen en activiteiten. Er ligt een gezamenlijke verantwoordelijkheid voor de gemeente en (maatschappelijke)organisaties en verenigingen om voorzieningen en activiteiten betaalbaar te maken en te houden. Dit aandachtspunt wordt meegenomen bij het herijken van het subsidiebeleid in het jaar 2013. 3. Veel vraag naar vervoer De behoefte naar passende vervoersmogelijkheden onder mensen met een beperking is groot. De regiotaxi geldt als een voorliggende voorziening. In deze beleidsperiode wordt in Regio Rivierenland verband verkend hoe de diverse vervoersvoorzieningen in samenhang (bijvoorbeeld Leerlingenvervoer) met elkaar sober en doelmatig versterkt kunnen worden.

Rechtspraak bij dit artikel