5.6.1 Tandartskosten
Bijzondere bijstand voor tandartskosten is in de regel niet mogelijk. Een klant moet zich afdoende verzekeren voor tandartskosten. In de basisverzekering is een aantal voorzieningen opgenomen. Uitgebreidere voorzieningen zitten in aanvullende (tandarts)verzekeringen.
Basisverzekering
Noodzakelijke tandheelkundige behandelingen zijn geregeld in de Zorgverzekeringswet en het Besluit Zorgverzekering (art. 2.7) . De voorzieningen voor jongeren en volwassenen zijn in beginsel passend en toereikend om een goede mondgezondheid te behouden.
De voorzieningen voor jongeren tot 18 jaar zijn uitgebreider dan voor volwassenen. Volwassenen zijn zelf verantwoordelijk voor de staat van hun gebit. Saneringskosten horen dus tot de eigen verantwoordelijkheid
De verstrekkingen van de basisverzekering voor volwassenen zijn beperkt tot:
chirurgische tandheelkundige hulp (uitgezonderd paradontale chirurgie en het aanbrengen van tandheelkundige implantaten);
röntgenonderzoek door kaakchirurg;
gewone volledige onder- en/of bovenprotheses (hiervoor geldt een eigen bijdrage).
Niet, of onder voorwaarden, zijn in de basisverzekering opgenomen:
verwijderen van tandsteen;
tandheelkundige hulp en voorzieningen, zoals kronen en bruggen, frame protheses en orthodontie voor volwassenen. Kronen en bruggen worden alleen uit de basisverzekering vergoed na een strenge medische beoordeling van de noodzaak. Dit gebeurt door de behandelend tandarts in overleg met de zorgverzekeraar. Voor kronen, bruggen en frameprotheses wordt geen bijzondere bijstand verstrekt omdat de basisverzekering daarvoor een passende en toereikende voorziening heeft, namelijk een prothese.
Cosmetische overwegingen zijn geen reden om bijstand te verlenen. Als de kosten van een behandeling niet worden vergoed uit de basisverzekering, zijn het niet-noodzakelijke kosten. Een adviesaanvraag aan de GGD sturen voor tandartskosten is niet aan de orde.
Een vergoeding voor tandartskosten zal zelden nodig zijn. Alleen als er sprake is van zeer dringende redenen kan er bijstand worden verleend. De bijstand dient dan aan te sluiten bij de vergoedingen die de basisverzekering zou geven. In de praktijk is een (gedeeltelijke) prothese dan de aangewezen voorziening. Verwaarlozing van het gebit en onverzekerdheid zijn niet aan te merken als bijzondere omstandigheden, maar als onvoldoende besef van verantwoordelijkheid.
Voor orthodontie bij kinderen is een eigen bijdrage verschuldigd. In de meeste gevallen zal de dekking van de collectieve verzekering die kosten dekken.
Het college verstrekt bijzondere bijstand tot een bedrag van maximaal € 150,00 per persoon per jaar. Voor het recht op bijzondere bijstand moet iemand wel aanvullend verzekerd zijn voor tandheelkundige kosten. Iemand die niet aan deze voorwaarde voldoet heeft geen recht op bijzondere bijstand voor tandheelkundige hulp.
Hoogte bijzondere bijstand
Maximaal € 150,00 per persoon per jaar.
Bewijsstukken
Vergoedingenoverzicht zorgverzekeraar;
Bewijs van aanvullende tandartsverzekering;
(Pro forma) nota van de kosten.
5.6.2 Orthodontie tot 18 jaar
Het college verstrekt bijzondere bijstand, eenmalig tot een bedrag van € 200,00 per persoon. Voor het recht op bijzondere bijstand moet iemand wel aanvullend verzekerd zijn. Iemand die niet aan deze voorwaarde voldoet heeft geen recht op bijzondere bijstand.
Hoogte bijzondere bijstand
Eenmalig maximaal € 200,00 per persoon.
Bewijsstukken
Vergoedingenoverzicht zorgverzekeraar;
Bewijs van aanvullende zorgverzekering;
(Pro forma) nota van de kosten.
5.6.3 Kunstgebit (prothese)
Het college verstrekt bijzondere bijstand voor de wettelijke eigen bijdrage van 25%.
Hoogte bijzondere bijstand
Wettelijke eigen bijdrage van 25%. De hoogte van de wettelijke eigen bijdrage moet dan wel de ondergrens van € overschrijden.
Bewijsstukken
Vergoedingenoverzicht zorgverzekeraar;
Bewijs van aanvullende zorgverzekering;
(Pro forma) nota van de kosten.
Hoofdstuk 5
Artikel 5.6
Tandheelkundige hulp
Onderdeel van Beleidsregel Bijzondere Bijstand Gemeente Oldebroek 2015