Algemeen gebruikelijke voorzieningen zijn in principe voor iedereen beschikbaar, of mensen nu wel of geen beperking hebben. Wat in een concrete situatie algemeen gebruikelijk is, hangt vaak af van de geldende maatschappelijke normen op het moment van de aanvraag.
Algemeen gebruikelijke voorzieningen hoeven niet vanuit de Wmo te worden verstrekt.
Een voorziening is algemeen gebruikelijk als die:
niet speciaal bedoeld is voor mensen met een beperking én;
in de reguliere handel verkrijgbaar is, én
in prijs vergelijkbaar is met soortgelijke producten.
Heel duidelijk zijn deze criteria niet. De jurisprudentie verwoordt het zo: ‘een voorziening waarvan aannemelijk is te achten dat belanghebbende daarover ook zou hebben beschikt als hij niet gehandicapt was’ (zie o.a. CRvB 14-07-2010, nr. 09/562). Bovendien blijkt uit jurisprudentie dat een voorziening voor de ene persoon wel algemeen gebruikelijk kan zijn en voor de ander niet. Zo kunnen beugels in het toilet voor een persoon van boven de 70 jaar algemeen gebruikelijk zijn, maar voor een jongere persoon die na een ongeluk gehandicapt is geraakt, niet.
Uitzonderingen op deze criteria kunnen zijn situaties waarin:
de handicap plotseling ontstaat, waardoor algemeen gebruikelijke voorzieningen eerder dan normaal aangeschaft of vervangen moeten worden;
de aanvrager een inkomen heeft, dat door aantoonbare kosten van de handicap onder de voor hem geldende bijstandsnorm dreigt te komen.
Er is geen complete lijst van voorzieningen die algemeen gebruikelijk zijn, maar voorbeelden zijn:
tandem (inclusief een ouder-kind tandem);
fiets met lage instap, ligfiets;
spartamet/ tandemmet;
rollator/ krukken, looprekken, loophulpen met 3 of 4 poten;
elektrische fiets/tandem (al dan niet met lage instap) voor een persoon van 16 jaar en ouder;
bakfiets, fietskar, aanhangfiets;
driewieler, buggy, commode, box tot 4 jaar
personenauto en de gebruikskosten die daaraan verbonden zijn;
autoaccessoires: airconditioning, stuurbekrachtiging, elektrisch bedienbare ruiten,
autorijlessen, autoverzekering;
trekhaak;
collectief vervoer minder dan 150 zones of 52 ritten op jaarbasis
eenhendelmengkranen;
thermostatische kranen;
keramische-of inductiekookplaat;
verhoogd toilet of toiletverhoger;
tweede toilet/sanibroyeur;
renovatie van badkamer en keuken * Bij de Wmo wordt ervan uit gegaan dat elke badkamer of keuken eens in de zoveel jaar vernieuwd wordt. Bij een aanvraag voor een woningaanpassing van een badkamer of keuken wordt rekening gehouden met de leeftijd van de badkamer of keuken. Als een keuken of badkamer ouder is, wordt de bijdrage vanuit de Wmo lager.De laatste jaren zien we een ontwikkeling dat ook de scootmobiel (of soortgelijke vervoersvoorziening) of een traplift algemeeen gebruikelijk worden. Ook hier geldt het maatwerk per individu.;
antislipvloer/coating;
wandbeugels;
zonwering (inclusief elektrische bediening);
ophogen tuin/bestrating bij verzakking
(mobiele) telefoon en kosten abonnement
Voor huishoudelijke hulp vindt de VNG dat deze bij een zeker inkomen en bij een zekere leeftijd als algemeen gebruikelijk kan worden beschouwd. Maar lastig is dat de Wmo 2015 gemeenten daarover geen duidelijke richtlijnen geeft. Formeel mogen gemeenten ‘niet aan inkomenspolitiek doen’. De vraag blijft hoe gemeente dan moeten beoordelen of de aanvrager de HH zelf kan bekostigen.
Paragraaf 3
Artikel 3.1
Algemeen gebruikelijke voorzieningen
Onderdeel van Beleidsregels maatschappelijke ondersteuning gemeente Winterswijk 2016