De beslagvrije voet wordt bepaald aan de hand van de gegevens die bij de ontvanger bekend zijn. Als de ontvanger de beslagvrije voet niet tot een juist bedrag kan vaststellen zonder nadere informatie van de belastingschuldige, stelt hij - op basis van artikel 58 van de wet - de belastingschuldige in de gelegenheid die nadere informatie te verstrekken. Denk bijvoorbeeld aan de situatie dat de belastingschuldige een partner heeft en het inkomen van de partner bij de ontvanger niet bekend is.
Als de belastingschuldige de gevraagde informatie niet verstrekt, wordt de beslagvrije voet vastgesteld op 45% van de bijstandsnorm. Als de belastingschuldige vervolgens de gevraagde informatie alsnog verstrekt, wijzigt de ontvanger de beslagvrije voet en past deze toe vanaf de eerstvolgende inhouding, dus zonder terugwerkende kracht.
In situaties waarin de ontvanger de beslagvrije voet heeft vastgesteld zonder vooraf informatieover inkomsten en uitgaven op te vragen bij de belastingschuldige, herstelt de ontvanger debeslagvrije voet als door de belastingschuldige wordt aangetoond dat deze te laag is vastgesteld.
Als de belastingschuldige kan aantonen dat de beslagvrije voet al op een eerder moment op een telaag bedrag was vastgesteld, gebeurt dit met terugwerkende kracht.
Artikel 19.3.4
Informatieverstrekking voor vaststelling beslagvrije voet
Onderdeel van Leidraad invordering publiekrechtelijke vorderingen Rijssen-Holten