Naar hoofdinhoud
Voordat het onderwerp handhaving wordt uitgewerkt eerst een korte definitie. Handhaving betreft alle activiteiten van de overheid die erop gericht zijn dat regels worden nageleefd. Daarbij worden de volgende doelstellingen beoogd: Het bevorderen van de spontane nalevingsbereidheid van (potentiële) cliëntklanten. Dit wil zeggen dat zij uit eigen beweging de juiste en volledige gegevens verstrekken, op grond waarvan het recht op (inkomens)ondersteuning kan worden bepaald. Maatschappelijk draagvlak hebben en houden voor de regels. Het terugdringen van misbruik en oneigenlijk gebruik. Als aanvulling op preventieve activiteiten zijn repressieve maatregelen mogelijk zoals controle, opsporing en sanctionering. Overigens kan van deze repressieve activiteiten ook weer een preventieve werking uitgaan. Naleving, handhaving In de gemeentelijke dienstverlening worden de begrippen handhaving en naleving naast en door elkaar gebruikt. Met naleving wordt het handelen van de klant bedoeld. Die is zelf verantwoordelijk voor de naleving van de verplichtingen die aan een uitkering zijn verbonden. Handhaving daarentegen zijn de inspanningen die de gemeente doet om de naleving van wet- en regelgeving te controleren en te versterken. Hierbij gaat het om de controle van de rechtmatigheid van de uitkeringsverstrekking en om de doelmatigheid van de re-integratie-inspanningen. Het begrip “misbruik en oneigenlijk gebruik”wordt in de wet gehanteerd voor het verwijtbaar niet-naleven van de inlichtingenplicht. Hierdoor ontstaat schade die met terugvordering en een boete moet worden hersteld. Het niet-naleven van de arbeids- en re-integratieverplichtingen is geen oneigenlijk gebruik. Het college van B en W moet in die gevallen een maatregel opleggen op grond van de wet en op basis van de gemeentelijke afstemmingsverordening. Het doel daarvan is om klanten te stimuleren om zich in te spannen werk te vinden.

Rechtspraak bij dit artikel