Naar hoofdinhoud

Hoofdstuk 2

Artikel 2.3

Totale indruk

Onderdeel van Groenbeheerplan Terneuzen 2004

In de voorgaande paragraaf zijn per kern conclusies getrokken. In deze paragraaf wordt een totaalbeeld gegeven van de huidige situatie van de groenstructuur in de gemeente Terneuzen. Ruimtelijke structuur De basis van de groenstructuur in de kernen is goed. Er is veel aandacht voor het groen, de soortenkeuze past in de structuur, het meeste groen staat op de juiste plaats en er is voldoende variatie. Met name in de kleinere kernen is de ruimte voor het groen vaak beperkt. Deze dorpen zijn stenig van opzet. Het particuliere groen en het omliggende agrarische landschap bepalen dan in belangrijke mate het groene beeld. Doordat particuliere tuinen over het algemeen verschillen qua opzet en inrichting krijgt de totale uitstraling van het groen een wat rommelig beeld. In de kernen Terneuzen en Axel is relatief meer openbaar groen aanwezig in de vorm van parkstroken, plantsoen, recreatief groen etc. Door de aard en het type groen lijkt dit echter vaak een voortzetting van het particuliere groen. De belangrijkste dragers van de groenstructuur zijn de hoofdwegen, parkstroken en het water. Langs de hoofdwegen zijn het vooral de bomen die de structuur versterken. De parkstroken bestaan voornamelijk uit grotere stukken groen zoals sportaccommodaties en begraafplaatsen. Beeldkwaliteit De kwaliteit en uitstraling van het groen is overal vergelijkbaar. Er zijn weinig gebieden die er duidelijk bovenuit steken (De Nieuw Othene Polder is daarop een uitzondering). Dit doet afbreuk aan het individuele karakter van de verschillende kernen, structuurelementen en groencategorieën. De gelijkvormigheid in beheer en onderhoud versterkt dit beeld. Opvallend is dat in de centra het groen vaak kwalitatief vergelijkbaar is met de omringende woonwijken. Bijzonder groen met extra kleur, bloeiwijze of sierwaarde wordt hier gemist. In sommige gevallen heeft het groen in de woongebieden een hogere beeldkwaliteit dan in het centrumgebied. Het cultuurhistorische karakter van de oude dorpskernen zoals in Sluiskil (langs het water), Biervliet, Zaamslag en Zuiddorpe kan met de beplanting verder worden versterkt. Een mooi voorbeeld hiervan zijn de oude bomenlaantjes in de Van Steenbergenlaan, de Verlengde Van Steenbergenlaan, de Leeuwenlaan en de Kerkhoflaan (Terneuzen). Kernen als Sluiskil, Philippine en Hoek hebben leuke en duidelijke entrees. In Zaamslag is feitelijk geen entree aanwezig. In Spui is een nieuwe entree aangelegd. In Terneuzen zijn de entrees wisselend qua beeld. Natuurlijk groen: Er is in en langs de bebouwde kom maar weinig natuurlijk groen aanwezig. De bestaande potenties worden maar weinig benut. Voorbeelden hiervan zijn de Otheense Kreek in Terneuzen, de dijk bij Hoek, Biervliet en de grotere groenstroken in Sluiskil. Positief voorbeeld is de kreek bij Hoek en het Axelse bos. De overgangen van agrarisch naar stedelijk gebied zijn overwegend hard en scherp. Dit geldt ook voor de overgangen tussen water en land. Vooral bij de kreek in Terneuzen valt dit op. Het beter benutten van de potenties heeft zowel betrekking op de inrichting, als op de wijze van beheer. Kwantiteit van het groen Opvallend in het openbaar groen in de hele gemeente is het grote aantal soorten, vaak binnen één vak. Overal zijn beplantingsvakken zichtbaar waar, binnen de vakgrens, meerdere soorten onderling gemengd zijn. Er is sprake van veel kleinschalige menging in de vakken, in plaats van tussen de vakken onderling. Dit geeft een rommelig, zelfs pietepeuterig beeld. De soortkeuze is soms niet goed afgestemd op de schaal van het structuurelement. In Terneuzen liggen regelmatig smalle, kleine groenvakken tussen de rijbanen of tussen rijbanen en fietspaden in. Deze zijn vaak verouderd en moeilijk te onderhouden. Opvallend is dat dit in de overige kernen niet voorkomt. Bomenstructuur •  In Terneuzen is een duidelijke boomstructuur langs de hoofdwegen aanwezig. In de overige kernen is de boomstructuur niet eenduidig, of onderbroken. In het algemeen geldt dat de boomstructuur in de centra van de dorpen afneemt, mede door het gebrek aan ruimte voor de bomen. In Axel ontbreekt de boomstructuur in het centrum bijvoorbeeld bijna geheel. Door de stedebouwkundige opzet is er geen ruimte voor bomen.

Rechtspraak bij dit artikel