De uitkeringsgerechtigde geeft spontaan en op diverse wijzen – per telefoon, schriftelijk en tijdens gesprekken – informatie door die van belang kan zijn voor de hoogte van de uitkering of het recht op uitkering. De afhandeling van de ontvangen informatie is afhankelijk van de aard van de informatie.
Instanties en burgers geven ook spontaan informatie door. Alle ontvangen informatie wordt beoordeeld op relevantie. Bij informatie van burgers moet onderscheid gemaakt worden in burgers die namens uitkeringsgerechtigde spreken of schrijven (of dat pretenderen te doen) en burgers die over de uitkeringsgerechtigde spreken en schrijven. Als ze namens uitkeringsgerechtigde spreken of schrijven is de hoofdregel dat dit alleen kan met een schriftelijke machtiging van belanghebbende. Zorgvuldigheid is geboden. Als er over de uitkeringsgerechtigde wordt gesproken of geschreven gaat het meestal om anonieme tips. Deze worden alleen in behandeling genomen als de informatie relevant en voldoende feitelijk onderbouwd is. Alleen dan kan het aanleiding zijn voor het instellen van een onderzoek.
Artikel 6.4
Overige gegevens
Onderdeel van Onderzoeksplan Participatiewet, Ioaw en Ioaz Hollands Kroon 2015