Art. 10 Regeling tegemoetkoming kosten voor chronisch zieken en gehandicapten 2015 gemeente Midden-Drenthe — Bijzondere Bijstand voor medische kosten of behandelingen die niet of niet volledig vergoed worden door de zorgverzekeraar en/of de CZM

1.. In het kader van deze Regeling is met ingang van 2015 Bijzondere Bijstand mogelijk voor noodzakelijke medicijnen of behandelingen die niet of niet volledig vergoed worden door de zorgverzekeraar en de CZM, alsmede voor enkele specifieke verstrekkingen. 2.. Onder de in het eerste lid bedoelde specifieke verstrekkingen worden alleen verstaan: brillen, lenzen, gehoorapparaten (hoortoestellen), gebitsprothese, orthopedisch schoeisel, steunzolen en een rollator (voor binnen en/of voor buitengebruik). 3.. Onder de in het eerste lid bedoelde behandelingen wordt tevens verstaan tandheelkundige behandelingen met codes C, H, M en V. 4.. Men behoort tot de doelgroep van dit onderdeel van de Regeling als men een inkomen tot 110% van de van toepassing zijnde bijstandsnorm heeft en men niet beschikt over meer vermogen dan genoemd in artikel 34 Participatiewet en men niet al een dergelijke vergoeding ontvangt op basis van een arbeidsongeschiktheids-uitkering. 5.. De hoogte van de Bijzondere Bijstand als bedoeld in het eerste lid, is een forfaitaire vergoeding van € 250,- per persoon, per kalenderjaar, indien er sprake is van aantoonbare kosten door gebruik van noodzakelijke medicijnen, behandelingen of de in het tweede lid bedoelde verstrekkingen, die gedeclareerd waren bij de zorgverzekering, maar die niet (volledig) vergoed worden door de zorgverzekeraar en de CZM. Voor de rollator geldt dat er een nota moet zijn waaruit blijkt wat de kosten ervan bedragen. 6.. Aangenomen wordt dat de medicijnen, behandelingen of de in het tweede lid bedoelde verstrekkingen noodzakelijk waren als uit het overzicht van de zorgverzekeraar of CZM blijkt dat er kosten zijn gemaakt bij een arts, fysiotherapeut, tandarts, specialist, ziekenhuis of apotheek die niet voor vergoeding in aanmerking kwamen. De noodzaak van een rollator is aangetoond als iemand gebruik maakt van een Wmo-voorziening ten behoeve van de mobiliteit, of een verklaring van een huisarts of wijkverpleegkundige kan overleggen waarin staat dat een rollator voor deze persoon noodzakelijk is. 7.. De hoogte van de kosten voor medicijnen, verstrekkingen of behandelingen als genoemd in het zesde lid, die niet vergoed worden door de zorgverzekeraar of de CZM, dient minimaal € 75,- per persoon, per kalenderjaar te bedragen. 8.. Indien het kosten betreft die wel volledig vergoed worden via de CZM, dan wordt deze forfaitaire vergoeding en een eventuele aanvulling hierop vanuit de Individuele Bijzondere Bijstand, alleen toegekend in het jaar van aanvraag aan personen die dat jaar nog geen gebruik kunnen maken van de CZM, omdat zij pas per 1 januari kunnen overstappen. 9.. Bij aanvragen voor de vervanging van een rollator geldt dat de kosten voor een nieuwe rollator alleen vergoed worden als aangetoond kan worden dat vervanging noodzakelijk is. 10.. Indien de forfaitaire vergoeding niet is toegekend op grond van het feit dat de kosten niet hoog genoeg waren om in aanmerking te komen voor een tegemoetkoming en in een daarop volgend jaar, kosten uit 2015 of latere jaren, alsnog bij de klant in rekening worden gebracht, dan is het mogelijk om in hetzelfde kalenderjaar ook een forfaitaire vergoeding toe te kennen over 2015 of een later jaar waarin deze Regeling van kracht is. Voorwaarde hiervoor is, dat aangetoond moet worden dat over dat verstreken kalenderjaar werd voldaan aan het gestelde in het vierde en zevende lid. 11.. Indien een forfaitair bedrag van € 250,- voor de wettelijke eigen bijdrage voor een gehoorapparaat of een gebitsprothese niet toereikend is, dan is een aanvulling op dit bedrag mogelijk vanuit de Individuele Bijzondere Bijstand, echter zonder draagkrachtberekening. 12.. Voor tandheelkundige behandelingen wordt geen aanvulling vanuit de Individuele Bijzondere Bijstand verstrekt.

Rechtspraak bij dit artikel