Tot dusver worden er geen geluidsnormen gesteld voor evenementen, maar wordt er gewerkt met eindtijden en voorschriften over het plaatsen van geluidsbronnen om de (geluids)overlast van evenementen te reguleren. Bovendien wordt in de evenementenvergunning standaard opgenomen dat er geen (onaanvaardbare) hinder veroorzaakt mag worden. De politie is bevoegd op te treden door de muziek in het uiterste geval uit te zetten. Nadeel van deze maatregelen is dat er geen objectieve normen bestaan aan de hand waarvan geluidsoverlast getoetst kan worden.
Deze objectieve normen kunnen wel vastgesteld worden, door geluidsnormen te stellen. Aan het stellen van geluidsnormen zijn echter ook nadelen verbonden. Zo bestaan er geen wettelijke voorschriften om normen te stellen, dus zouden wij de normen zelf moeten bepalen. Het geluid van mensen die met elkaar praten, zingen etc. mogen niet worden meegenomen bij het meten van geluid. Dit blijkt in de praktijk lastig te zijn. Daarnaast is het lastig om te bepalen waar er gemeten moet worden; op 2 meter van de gevel van een geluidsgevoelig object; op 25 meter van de grens van het feestterrein of vanaf de bron. Bovendien moet er ook handhavingscapaciteit beschikbaar zijn om ’s avonds tijdens evenementen controles uit te voeren. Het stellen van geluidsnormen is zinloos als er niet (steekproefsgewijs) gecontroleerd wordt. Uit het bovenstaande blijkt dat gestelde geluidsnormen in de praktijk lastig handhaafbaar zijn, zeker wanneer het tentfeesten met veel mensen en muziek betreft. Bovendien worden er in de praktijk niet veel klachten ingediend over geluidsoverlast. Daarom is er voor gekozen om geluidsoverlast niet in te perken door het stellen van geluidsnormen, maar om vast te houden aan het stellen van voorschriften in de vergunning.