De raad dient bij verordening nadere regels te stellen met betrekking tot de wijze waarop de hoogte van de periodieke subsidie aan de werkgever dient te worden vastgesteld (artikel 7, tiende lid, onderdeel a Wsw). De periodieke subsidie bestaat uit een loonkostensubsidie en eventueel ook uit een vergoeding voor structurele kosten van de werkgever die verband houden met het in dienst hebben van een Wsw-geïndiceerde.
Het doel van de loonkostensubsidie is het verstrekken van een tegemoetkoming in de loonkosten in verband met de geringere arbeidsproductiviteit van de Wsw-geïndiceerde. Om te kunnen bepalen wat de hoogte van de loonkostensubsidie moet zijn, is inzicht nodig in de verdiencapaciteit (loonwaarde) van de betrokken Wsw-geïndiceerde. In de praktijk kan de hoogte van de loonkostensubsidie worden bepaald in onderhandeling. Daarbij wordt in veel gevallen overigens gebruik gemaakt van bestaande methodieken voor inschatting van de loonwaarde. Ook het functieprofiel van de te vervullen functie en het daarbij behorende (CAO)loon maken vaak deel uit van dit proces.
Gekozen is voor een methode waarbij een percentage van het bruto loon als loonkostensubsidie wordt verstrekt. Deze methode is tevens uit het oogpunt van administratieve lastenverlichting te verkiezen.
Bovendien blijkt uit ervaringsgegevens onder Wsw-organisaties in de praktijk dat dit een werkbare manier is. De hoogte van het betreffende percentage stellen gemeenten zelf vast. Om te voorkomen dat ook in gevallen waarbij gerede twijfel is of de werkgever het betreffende (generiek vastgestelde percentage loonkosten) wel nodig heeft, dus in het geval de verdiencapaciteit van de Wsw-geïndiceerde door het college hoger wordt ingeschat dan dat het bedrag aan loonkostensubsidie rechtvaardigt, vindt alsnog een loonwaardebepaling plaats. Ook vindt deze loonwaardebepaling plaats als het voorstel voor de loonkostensubsidie hoger is dan het bedrag dat volgt uit lid 3. Dit wordt geregeld in lid 5.
De gemeente kan ook een reiskostenvergoeding woon- / werkverkeer toekennen. Reiskosten zijn een kostenpost die in beginsel iedere werknemer heeft. Een werkgever is wettelijk niet verplicht een reiskostenvergoeding te verstrekken. Reiskostenvergoeding is vaak CAO gerelateerd. De wetgever beoogd de Wsw-geïndiceerde in een zo regulier mogelijke werkomgeving te laten participeren. Dat betekent met alle bijkomende ‘ins en outs’. In het verlengde daarvan is het niet voor de handliggend een reiskostenvergoeding te verstrekken. Een reiskostenvergoeding wordt alleen verstrekt indien bijzondere omstandigheden daartoe aanleiding geven of bijvoorbeeld medisch noodzakelijk zijn (bijvoorbeeld bij rolstoelvervoer).
We gebruiken noodzakelijke cookies voor je account en beveiliging. Voor anonieme gebruiksstatistieken (Google Analytics) vragen we je toestemming. Meer over cookies