Gebruikelijke zorg is hulp die naar algemeen aanvaarde opvattingen in redelijkheid mag worden verwacht van de (pleeg) ouders, inwonende kinderen of andere huisgenoten. Gebruikelijke zorg is ook alleen aan de orde als er een leefeenheid is die gemeenschappelijk een woning bewoont.
In het onderzoek dat uitgevoerd wordt door de consulent wordt beoordeeld of de gevraagde hulp en ondersteuning tot de gebruikelijke zorg behoort en of de gebruikelijke zorg ook daadwerkelijk geleverd kan worden.
Bij gebruikelijke zorg wordt een onderscheid gemaakt in kortdurende en langdurige situaties:
Kortdurend: er is uitzicht op herstel. Het gaat hierbij is het algemeen over een periode van maximaal drie maanden;
Langdurig: het gaat om chronische situaties waarbij naar verwachting de hulp langer dan drie maanden nodig zal zijn.
In kortdurende situaties is het uitgangspunt dat deze als gebruikelijk wordt aangemerkt. Door het kortdurend karakter treedt doorgaans geen overbelasting op. Hiervoor zal dan ook geen indicatie afgegeven worden.
Bij langdurige situaties bepaalt de consulent of de hulp algemeen gebruikelijke , boven gebruikelijke zorg is en /of er een indicatie afgegeven moet worden.
Hoofdstuk 4:
Artikel 4.1.