Art. 4 Ziekteverzuimprotocol 2017 — Langdurig ziekteverzuim

Wanneer het verzuim langer dan één week duurt, of wanneer langdurig verzuim wordt verwacht of bij frequent verzuim vindt er overleg plaats tussen leidinggevende en P&O en wordt besloten of de verzuimmelding wordt doorgegeven aan de bedrijfsarts en of de medewerker wordt opgeroepen voor het spreekuur bij de bedrijfsarts. Uiterlijk in de zesde week van verzuim, of zoveel eerder als nodig wordt geacht, wordt de medewerker opgeroepen op het spreekuur van de bedrijfsarts. De bedrijfsarts adviseert de werkgever over arbeidsmogelijkheden en wat nodig is om terugkeer in het werk mogelijk te maken. De medewerker ontvangt een exemplaar van het advies van de bedrijfsarts. Uiterlijk in de zesde week van het verzuim (of bij dreigend langdurig verzuim) maakt de bedrijfsarts een probleemanalyse. Deze analyse bevat o.a. een advies aan werkgever en medewerker over het herstel en de werkhervatting van de werknemer. De probleemanalyse wordt aan de medewerker toegestuurd. Uiterlijk in de achtste week van het verzuim maakt de leidinggevende samen met de medewerker een plan van aanpak om zo snel mogelijk te re-integreren. In het plan van aanpak staat beschreven: wie de casemanager is; wat het einddoel is van de re-integratie; welke stappen genomen moeten worden om tot werkhervatting te komen. Doorgaans treedt de leidinggevende op als casemanager. De casemanager verzorgt, met ondersteuning van P&O, de onderlinge contacten, ziet er op toe dat het plan wordt uitgevoerd en dat afspraken worden nagekomen. Het plan van aanpak wordt door medewerker en leidinggevende getekend, de medewerker ontvangt een kopie en P&O zorgt voor verzending van een kopie naar de arbodienst. Wanneer tijdens verzuim blijkt dat terugkeer in de eigen functie niet meer mogelijk is en dat er structureel geen passend werk binnen de eigen organisatie mogelijk is, start het 2e spoor. Dit houdt in dat er passend werk bij een nieuwe werkgever wordt gezocht.

Rechtspraak bij dit artikel