Het college verleent aan verzoeker schuldhulpverlening indien het college schuldhulpverlening noodzakelijk en mogelijk acht. Als de noodzaak en mogelijkheid van een traject schuldregeling niet aanwezig wordt geacht door het college, wordt de aanvraag daartoe afgewezen.
De noodzakelijkheid en mogelijkheid worden beoordeeld aan de hand van onderstaande, niet-limitatieve, factoren:
de aard en/of hoogte van het inkomen van verzoeker;
de zwaarte en/of omvang en/of regelbaarheid van de schulden;
de psycho-sociale situatie;
de houding en het gedrag van verzoeker (o.a. motivatie);
een eventueel eerder gebruik van schuldhulpverlening.
De vorm waarin het college schuldhulpverlening aanbiedt wordt bepaald aan de hand van de in artikel 5 lid 2 genoemde factoren.
De verschillende vormen van schuldhulpverlening zijn:
Budgetcursus, informatie en advies, crisisinterventie (deze ondersteuning is vrij toegankelijk, zie art. 4 lid 3).
Trajecten schuldregeling: het regelen van schulden kan op verschillende manieren, zoals met een betalingsregeling, saneringskrediet, herfinanciering, schuldregeling, stabilisatie, of duurzame financiële dienstverlening.
Budgetbeheer en/of budgetcoaching kunnen onderdeel zijn van een traject schuldregeling of ter preventie zelfstandig worden aangeboden.
In het eerste jaar nadat een traject schuldregeling is beëindigd, wordt nazorg geboden waarbij het college actief nagaat of de financiële situatie van verzoeker in evenwicht is. Zo nodig wordt extra ondersteuning aangeboden.
We gebruiken noodzakelijke cookies voor je account en beveiliging. Voor anonieme gebruiksstatistieken (Google Analytics) vragen we je toestemming. Meer over cookies