Een signaleringsnetwerk armoede pikt signalen over (mogelijke) armoede op, maakt het onderwerp bespreekbaar met de betreffende inwoner en zorgt ervoor dat de inwoner wordt toegeleid naar een passende vorm van ondersteuning.
In praktijk zie je vaak verschillende soorten vindplaatsen die los van elkaar functioneren. Ook opereren vrijwilligers en professionals vaak los van elkaar. Het signaleringsnetwerk kan worden opgebouwd door vrijwilligers en professionals bij elkaar te brengen, elkaar te informeren over elkaars werkwijze en afspraken te maken over de onderlinge taak- en rolverdeling.
Het opbouwen van een signaleringsnetwerk, inclusief het uitwerken van de bijbehorende werkprocessen, zal in de beginfase veel tijd kosten. Afhankelijk van het takenpakket van degene (een zogenaamde ‘armoedecoördinator) die het netwerk op heeft gebouwd is de tijdsinvestering in de periode daarna minder intensief. Overwogen kan worden om voor de intensieve beginperiode relatief veel budget in te zetten zodat andere, reguliere taken van de ‘armoedecoördinator’ niet in het gedrang komen. Het heeft de voorkeur om de ‘armoedecoördinator’ aan te haken bij (loket) WIJzer omdat van daar uit makkelijk kan worden geschakeld tussen het voorliggend veld en professionals.
Werkgevers
Bij het opbouwen van signaleringsnetwerken wordt vaak aan het betrekken van het club- en verenigingsleven gedacht. Maar ook werkgevers kunnen veel betekenen. Veel mensen met problematische schulden hebben een baan. In 2013 gaven werkgevers in de peiling van Nibud en Divosa aan dat zij geregeld worden geconfronteerd met financiële problemen van werknemers
en met loonbeslagen (25% vaak, 50% af en toe). De impact van de schuldensituatie is fors. Werkgevers
schatten de daling van arbeidsproductiviteit op minimaal 20% en het aantal extra ziektedagen op minimaal 9. Aannemelijk is dat geldzorgen en contacten met schuldeisers leiden tot een verminderde productiviteit. Maar werkgevers signaleren ook indirecte gevolgen van schulden, doordat ze vaak zouden leiden tot relatieproblemen met alle gevolgen voor het werk van dien. Daarnaast zien zij risico’s op het terrein van fraude, diefstal, integriteit, welzijn en veiligheid.
Kortom, werkgevers kunnen een belangrijke vindplaats zijn voor inwoners met (dreigende) armoede/schulden. Anderzijds kunnen de verschillende partners in het netwerk weer (indirect) voor de werkgever betekenen door de betreffende werknemer te ondersteunen bij het oplossen van diens problemen en hem weer toekomstperspectief bieden.
Een goed voorbeeld van een werkgever die vanuit het verzuimbeleid eventuele financiële problemen
bespreekbaar maakt met medewerkers is de WSD. De aanpak heeft geleid tot een daling van het
ziekteverzuim. Daarnaast wordt vanuit Kempenplus ook aandacht geschonken aan het thema ‘ziekteverzuim en armoede’.
Sleutelfiguren
Elke wijk of elke kern heeft sleutelfiguren waarop mensen een beroep doen als ze hulp nodig hebben voor het lezen van brieven, het invullen van formulieren of gewoonweg als ze behoefte hebben aan een luisterend oor. Het heeft meerwaarde als deze sleutelfiguren een plekje krijgen in het signaleringsnetwerk.
Artikel 4.