Bij deze vorm van grondbeleid maakt de gemeente het mogelijk dat private partijen een gebied ontwikkelen. De aankoop en het produceren en uitgeven van (bouw)grond wordt overgelaten aan private partijen. De gemeente beperkt zich hierbij voornamelijk tot haar publieke taak, zoals het vaststellen van een bestemmingsplan en het (eventueel) vaststellen van een exploitatieplan. De gemeente probeert de ruimtelijk gewenste situatie te realiseren, zonder daarbij de beschikking(smacht) over de grond te hebben. De gemeente schept randvoorwaarden waarbinnen de marktpartij de gewenste ontwikkeling kan uitvoeren. De afspraken worden vervat in een anterieure overeenkomst met de ontwikkelaar/particulier. Hierin is dan ook het eventuele kostenverhaal verankerd. Mocht dat niet minnelijk lukken via een overeenkomst, dan heeft de gemeente Waalre de wettelijke mogelijkheid een exploitatieplan vast te stellen om de kosten alsnog te verhalen op de particuliere initiatiefnemer.
Faciliterend grondbeleid kent de volgende voordelen:
Het risicoprofiel voor de gemeente is beperkt omdat de private partijen de risicodragende partijen zijn. De gemeente neemt niet actief deel in de grondexploitatie;
Planschaderisico’s worden afgedekt in anterieure overeenkomst of exploitatieplan;
De gemeente beperkt zich tot het scheppen van de randvoorwaarden;
Er kunnen locatie-eisen gesteld worden.
De belangrijkste nadelen van faciliterend grondbeleid zijn:
De gemeente heeft minder zeggenschap en sturing in de ontwikkeling, het te realiseren bouwprogramma, de kwaliteit en planning van het bouwplan;
De mate van het kostenverhaal is wettelijk verankerd, er is geen mogelijkheid om winst te behalen.
Hoofdstuk 2 › Paragraaf 2.2
Artikel 2.2.2.
Faciliterend grondbeleid
Onderdeel van Nota Grondbeleid Waalre 2019