Voorop staat dat de vergunninghouder of de organisator zelf, primair aansprakelijk kan worden gesteld voor daardoor veroorzaakte schade. Het arrest Vermeulen/Lekkerkerker (HR 10 maart 1972, NJ 1972, 278) is van overeenkomstige toepassing op de houder van de evenementenvergunning.
De Hoge Raad oordeelt in dat arrest dat het feit dat een Hinderwetvergunning (nu: omgevingsvergunning) is verleend, nog niet betekent dat eigenaren van naburige erven schade en hinder, welke zij in het algemeen niet behoeven te dulden, wel zouden moeten verdragen van een vergunninghouder.
Een dergelijke vergunning vrijwaart de vergunninghouder volgens de Hoge Raad dan ook niet voor zijn aansprakelijkheid uit onrechtmatige daad, ook niet als door de desbetreffende eigenaar tegen verlening van de vergunning tevoren bezwaren zijn ingebracht, maar deze bezwaren zijn verworpen.
De gemeente aanvaardt ook geen aansprakelijkheid voor schadeclaims van derden ten gevolge van het evenement. De evenementenorganisatoren kunnen voor hun evenement een aansprakelijkheidsverzekering afsluiten.
Hoofdstuk 5
Artikel 5.10
Wettelijke aansprakelijkheid
Onderdeel van Uitvoeringsregels Evenementenbeleid 2020