Op basis van de sociale opgaven in tabel 1 en de behoeften in de wijk die de wijkregisseur ziet, worden keuzes gemaakt voor de locaties in de stad waar de aanvrager zijn werkzaamheden gaat uitvoeren. Het gaat daarbij steeds om activiteiten en projecten die de leefbaarheid en sociale cohesie bevorderen, waarbij zoveel mogelijk wordt aangesloten bij initiatieven vanuit inwoners zelf. Van de maatschappelijke partner wordt verwacht dat hij weet welke methodieken hij kan toepassen en hieruit een keuze maakt. Met zijn tussenkomst streeft hij één of meerdere van de volgende effecten na.
De betrokkenheid en leefbaarheid in de wijken zijn vergroot;
Er is meer verbinding tussen de bewoners onderling en met bewoners van verschillende culturele achtergronden;
Er is draagvlak in de buurt voor activiteiten die door inwoners worden opgezet en door de sociaal werker ondersteund;
Bewoners zijn gemotiveerd en geactiveerd om zaken in hun buurt of wijk aan te pakken;
Er is minder overlast in de buurt;
Bewoners leren van en door elkaar.
De eenzaamheid onder inwoners is afgenomen.
Er is meer verbinding tussen organisaties, verenigingen en ondernemers in de wijk om activiteiten en initiatieven die de leefbaarheid en sociale cohesie bevorderen uit te voeren.
De subsidieaanvrager wordt gevraagd in het plan van aanpak een voorstel op te nemen over hoe hij de maatschappelijke effecten en resultaten van de activiteiten en projecten zichtbaar kan maken.
Hoofdstuk 3.
Artikel 3.2.