Gebruikelijke hulp is hulp die verwacht wordt van huisgenoten en die “normaal” wordt geacht in de relatie tussen huisgenoten en/of niet structureel meer is dan wanneer de huisgenoot geen beperking zou hebben. Het is de normale, dagelijkse hulp die partners of ouders, inwonende kinderen of andere volwassen huisgenoten geacht worden elkaar onderling te bieden omdat ze als leefeenheid samen een huishouden voeren en op die grond een gezamenlijke verantwoordelijkheid hebben voor het functioneren van dat huishouden en voor elkaar.
Gebruikelijke hulp is alleen aan de orde als er een leefeenheid is die samen een huishouden voert. Uitwonende kinderen vallen hier dus buiten.
Ondersteuning wordt als gebruikelijke hulp beschouwd:
In kortdurende situaties (maximaal 3 maanden): als uitzicht op herstel (van de zelfredzaamheid) dusdanig is dat ondersteuning daarna niet meer nodig zal zijn.
In langdurige situaties;
bij normaal maatschappelijk verkeer binnen de persoonlijke levenssfeer (bezoek familie/vrienden, bezoek arts, brengen en halen van kinderen naar school, sport of clubjes, etc.);
hulp bij overnemen van alle taken die bij een huishouden behoren zoals de thuisadministratie, het schoonhouden van het huis, et cetera;
het leren omgaan van derden (familie/vrienden/leerkracht etc.) met de inwoner;
ouderlijk toezicht op kinderen, de aard en mate hiervan is afhankelijk van de leeftijd van het kind.
Een algemeen gebruikelijke voorziening is een voorziening die voldoet aan de volgende criteria:
• niet speciaal bedoeld voor personen met een beperking, en;
• verkrijgbaar in de reguliere handel, en;
• behoort voor een inwoner zonder beperkingen in een financieel vergelijkbare positie tot het normale aanschaffingspatroon.
Hoofdstuk 1.
Artikel 1.2
Gebruikelijke hulp en algemeen gebruikelijke voorzieningen
Onderdeel van Beleidsregels maatschappelijke ondersteuning en jeugdhulp gemeente Bunnik 2020