Draagkracht is dat deel van het inkomen of vermogen, genoemd in artikel 35 lid 1 van de wet, belanghebbende moet inzetten om de bijzondere kosten te voldoen.
Voor de toepassing van artikel 5, wordt de vakantietoeslag meegerekend.
Bij de berekening van de draagkracht worden toeslagen als vrijgestelde middelen gezien en moeten daarom bij uitkeringsgerechtigden verrekend met hun bijstandsuitkering. Bij niet-bijstandsgerechtigden hebben deze middelen invloed op de draagkrachtberekening.
Bij de berekening van de draagkracht worden de heffingskortingen niet als vrijgestelde middelen gezien en moeten daarom bij uitkeringsgerechtigden niet worden verrekend met hun bijstandsuitkering.
De draagkrachtperiode vangt aan op de eerste dag van de maand waarin de bijstand wordt aangevraagd en heeft de duur van een jaar. Draagkracht wordt zo veel mogelijk ineens verrekend met de te verstrekken bijzondere bijstand.
De kostendelersnorm wordt niet toegepast bij een aanvraag om bijzondere bijstand. De van toepassing zijnde norm is de norm die zou gelden als er geen sprake was de kostendelersnorm.
Belanghebbenden met een uitkering voor levensonderhoud op grond van de wet en het Besluit bijstandverlening zelfstandigen 2004 (Bbz) worden niet geacht over draagkracht te beschikken.
Bij de belanghebbende die deelneemt aan een minnelijke schuldregeling, wordt bij de berekening van de draagkracht van de belanghebbende uitgegaan van het totale inkomen, mits wordt aangetoond dat de minnelijke schuldregeling conform de richtlijnen van de NVVK is. Bijstand wordt altijd om niet verstrekt.
Personen met draagkracht geven veranderingen in de financiële positie en in de woon-en huishoudsituatie door, waarbij gebruik wordt gemaakt van een mutatieformulier.
Hoofdstuk I
Artikel 6