Onder gebruikelijke hulp wordt verstaan de normale dagelijkse hulp die de partner en andere huisgenoten (waaronder kinderen) geacht worden elkaar te bieden, omdat ze een gezamenlijke verantwoordelijkheid hebben voor het functioneren van het huishouden. Van gebruikelijke hulp is sprake indien er een huisgenoot aanwezig is, die in staat kan worden geacht om bijvoorbeeld (niet limitatief):
het huishouden over te nemen;
mee te gaan met familiebezoek of naar de huisarts;
het doen van de administratie;
de opvoeding van en zorg voor kinderen door ouders.
Uitgangspunt is dat de persoon waarvan gebruikelijke hulp wordt verwacht zelf geen stoornissen en/of beperkingen heeft die het bieden van gebruikelijke hulp kunnen belemmeren. Daarnaast mag gebruikelijke hulp niet leiden tot (dreigende) overbelasting. Tijdens het onderzoek dient dus te worden vastgesteld of de persoon daadwerkelijk in staat is om de gebruikelijke hulp te verlenen.
Hoofdstuk 2
Artikel 2.1.2