Gemeente Roerdalen kent een grote diversiteit aan natuurterreinen en bossen met een multifunctioneel karakter (houtproductie, ecologie en recreatie). Beheer vindt zoveel mogelijk plaats door lokale organisaties, proactief gebruik makend van de kennis en kunde bij vrijwilligersorganisaties, verenigingen en burgers. De terreinen worden duurzaam beheerd volgens de principes voor duurzaam bosbeheer van het FSC®.
Roerdalen kent de volgende beheertypen natuurterreinen en bossen (soort en oppervlakte in hectare):
Droog bos met productie
277,5
Dennen-, eiken-, beukenbos
147 (waarvan 120 in omvorming)
Heide en vennen
36
Rivier-, beekbegeleidend bos en veenbos
3,5
Landschapselementen en plassen
8
Totaal
472
Binnen de verschillende beheertypen is een grote variatie aan groeiplaatstypen. Deze veelzijdigheid kenmerkt de eigenheid van het gebied. Ontwikkeling van aanwezige potenties (zowel wat betreft de flora als de fauna) kan deze diversiteit verder accentueren. Waarbij rekening gehouden wordt met de aangewezen aandachtssoorten, zoals de adder, gladde slang en de levendbarende hagedis.
Behoud en versterking van de ecologische en landschappelijke diversiteit is het uitgangspunt van beheer. Een gedeelte van de bossen die tussen 1950 en 1970 zijn ingeplant met grove den, wordt geleidelijk omgevormd. Hierdoor ontstaat langzamerhand een natuurlijke leeftijdsverdeling in het bos en verbetert de balans tussen natuurbossen en productiebossen. Bij de omvorming van bossen met een productiedoelstelling is het instandhouden van het productievermogen op de (middel)lange termijn een belangrijk beginsel. In bossen met een natuurdoelstelling ligt de focus op het inbrengen van meer inheemse soorten, passend bij de groeiplaats en het geambieerde beheertype. De zogeheten invasieve soorten (‘exoten’) in zowel natuurlijke- als productiebossen worden niet actief bestreden. Wel worden (inheemse) boomsoorten geplant die een hogere schaduwtolerantie hebben dan de invasieve soorten, waardoor deze de concurrentiestrijd op termijn zullen winnen.
Verscheidenheid in landschap is tevens aantrekkelijk voor recreanten. Karakteristieke elementen worden daarbij niet uit het oog verloren. De cultuurhistorie wordt beleefbaar gemaakt om zodoende een aantrekkelijk beeld te creëren voor de recreant.
Hoofdstuk 3.
Artikel 4.9