Zoals aangegeven in het juridisch kader zijn er een aantal weigeringsgronden opgenomen in de APV, artikel 5:18. Dit zijn weigeringsgronden:
in het belang van de openbare orde;
in het belang van de openbare veiligheid;
in het belang van de volksgezondheid;
in het belang van de bescherming van het milieu;
het niet voldoen aan redelijke eisen van welstand.
Hieronder worden de afzonderlijke weigeringsgronden besproken.
Ad. a t/m d Openbare orde, openbare veiligheid, volksgezondheid en bescherming van het milieu
Het begrip openbare orde is een breed begrip en omvat in ieder geval de bescherming tegen een werkelijke en voldoende ernstige bedreiging van een fundamenteel belang van de samenleving. Daarnaast kan het gaan om onderwerpen in verband met de menselijke waardigheid, de bescherming van minderjarigen en kwetsbare volwassenen en dierenwelzijn.
Overlast
Voorbeelden van overlast die via de algemene gronden openbare orde, openbare veiligheid, volksgezondheid en milieu wél kunnen worden aangemerkt als weigeringsgrond zijn bijvoorbeeld geluidsoverlast, overlast veroorzaakt door stof, afval en vuurwerk.
Zedelijkheid
Ook het begrip zedelijkheid valt onder het begrip openbare orde. Te denken valt aan de bescherming van de menselijke waardigheid, maar ook dierenmishandeling valt hieronder kijkend naar het belang van dierenwelzijn.
Verkeersveiligheid
Standplaatsen waar goederen te koop worden aangeboden trekken verkeer aan, waarmee mogelijk ongewenste oversteekbewegingen door voetgangers en ontoelaatbaar rijwielverkeer in voetgangersgebieden kunnen ontstaan. Ook parkerende en geparkeerde auto’s kunnen overlast in de omgeving veroorzaken. In het belang van de verkeersveiligheid is het daarom niet mogelijk overal een standplaats in te nemen.
Ad. e Redelijke eisen van welstand
Deze weigeringsgrond kan gehanteerd worden als een of meer standplaatsen worden ingenomen op een zodanige plaats dat het straatbeeld ernstig verstoord wordt. Met deze weigeringsgrond kan niet alleen verkapte marktvorming worden tegengegaan, ook wordt daarmee het aanzien van monumentale gebouwen of stedenbouwkundige ensembles gewaarborgd. Het college bepaalt zelfstandig de inhoud van deze weigeringsgrond waarbij de welstandscommissie om advies gevraagd kan worden.
Er zijn verschillende mogelijke criteria voor toepassing van de weigeringsgrond redelijke eisen van welstand (niet uitputtend). Een vergunning tot het innemen van een standplaats kan worden geweigerd als:
het aanzien van monumentale gebouwen of stedenbouwkundige ensembles wordt aangetast;
het uitzicht op monumenten of kunstobjecten wordt aangetast;
de aangevraagde standplaats zich bevindt op bij de gemeente in beheer zijnde gazons of groenstroken.
Een voorbeeld voor de toepassing van deze weigeringsgrond is het niet toestaan van vaste standplaatsen op de Markt / Varkensmarkt. In ditzelfde kader worden ook incidentele standplaatsen, die voor langere tijd voor de Markt / Varkensmarkt worden aangevraagd, geweigerd.
Voorbeelden van andere weigeringsgronden treft u aan in bijlage 1.
Hoofdstuk 5.
Artikel 5.1