Zowel landelijk als regionaal, te weten binnen het Stedelijk Gebied Eindhoven (hierna SGE) hebben zich de afgelopen jaren de nodige ontwikkelingen voorgedaan op het gebied van huisvesting van arbeidsmigranten. Onze economie kan immers niet functioneren zonder de inzet van arbeidsmigranten. De inzet van deze doelgroep is dan ook structureel én noodzakelijk. Dat betekent dat ook goede vormen van huisvesting voor arbeidsmigranten nodig zijn.
Zo is op overheidsniveau op 30 oktober 2020 het rapport van de commissie Roemer gepubliceerd, genaamd ‘Geen tweederangsburgers. Aanbevelingen om misstanden bij arbeidsmigranten in Nederland tegen te gaan’. Onder meer in de lijn van dat rapport is op SGE niveau het ‘Afsprakenkader huisvesting van arbeidsmigranten Stedelijk Gebied Eindhoven’ (bijlage 0) vastgesteld, door alle negen SGEgemeenten vastgesteld in januari 2021. Een kader, dat is ontwikkeld aan de hand van input verkregen van overheden, ondernemers, belanghebbenden en ervaringsdeskundigen. Maar ook een kader, dat concrete handvatten biedt voor de inrichting van het huisvestingsvraagstuk. De SGEgemeenten kwamen overeen dit regionale afsprakenkader aan het lokale (evt. nog te ontwikkelen) beleid ten grondslag te leggen.
Uit onderzoekscijfers van het PON blijkt, dat er in Oirschot al in 2018 een 140tal arbeidsmigranten in haar basisadministratie voorkwam. Daarnaast kon er een kleine 400 arbeidsmigranten gespecificeerd worden, die op dat moment werkzaam waren voor een in Oirschot gevestigde werkgever.1Arbeidsmigratiecijfers regio Stedelijk Gebied Eindhoven (2019), bijlage bij Arbeidsmigratie in Brabant (2020). Dr. M. van der Haar en S. Paesen Msc Onze economie en zo ook die van de gemeente Oirschot kan niet functioneren zonder de inzet van arbeidsmigranten. De inzet van deze doelgroep is dan ook structureel én noodzakelijk, wat daarmee ook geldt voor de huisvesting ervan.
Het is primair aan de werkgevers van de arbeidsmigranten die naar Nederland gehaald worden, om voor goede huisvestings en werkomstandigheden te zorgen. Helaas is de huisvesting van arbeidsmigranten in de praktijk niet altijd even goed georganiseerd. Het is dan aan de overheid daarin bij te sturen. Zowel regionaal, als lokaal. Dat bijsturen kan op verschillende manieren. Bijvoorbeeld door de uitbuiting van arbeidsmigranten tegen te gaan. Maar ook het scheppen van beleidsregels, die zorgen voor menswaardige huisvesting van arbeidsmigranten, is een manier van (bij)sturen.
In de gemeente Oirschot is de grootste uitdaging, dat de huisvesting van arbeidsmigranten plaatsvindt in verschillende vormen van bewoning. Zo is huisvesting aangetroffen in een bed & breakfast, maar ook in bedrijfswoningen. Verder blijkt, dat de Beheersverordening aangescherpt mag worden, zodat in alle voorkomende gevallen gehandhaafd kan worden. Ook laat de BRPregistratie rondom arbeidsmigranten op dit moment te wensen over, nu lang niet alle arbeidsmigranten die langer dan vier maanden in de gemeente verblijven, geregistreerd zijn. Daarnaast kent Oirschot nog de nodige private initiatieven voor huisvesting van arbeidsmigranten, waarin zij actief is gevraagd naar concrete handvatten.
Dat er in Oirschot dus een behoefte bestaat aan beleidsregels voor de huisvesting van arbeidsmigranten mag duidelijk zijn. En hoewel het de verwachting is, dat de Covid 19pandemie ook in Oirschot een terugloop in arbeidsmigranten laat zien, is deze naar verwachting slechts tijdelijk. Bovendien doet deze niets af aan de casussen zoals deze bij de afdeling Veiligheid Toezicht en Handhaving (hierna; VTH) van Oirschot bekend zijn of de initiatieven waarvoor de gemeente benaderd is.
Hoofdstuk 1.
Artikel 1.1