Naast het serviceniveau en communicatie vormt de financiële stimulans de derde groep van instrumenten die je (in theorie) als gemeente tot je beschikking hebt om bewoners aan te zetten tot afvalscheiding. Het idee hiervan is dat bewoners beter gaan scheiden als ze hiervoor financieel worden beloond. Dit gebeurt veelal door bewoners die minder restafval aanleveren, een lagere afvalstoffenheffing te laten betalen dan bewoners die veel onnodig restafval produceren. Aangezien mensen over het algemeen erg gevoelig zijn voor financiële prikkels, zien we dat deze systematiek erg goede resultaten boekt in andere gemeenten. Dit blijkt uit de analyse van de Landelijke benchmark huishoudelijk afval 2019. Daarin staat dat, gekeken naar generiek gemeentelijk inzamelbeleid, tariefdifferentiatie (diftar) een zeer belangrijke factor is in de verklaring van de gemeentelijke prestaties. Alle 36 gemeenten die de 100-kg doelstelling voor restafval hebben bereikt, hebben een vorm van diftar.
Hoofdstuk 3.
Artikel 3.3.
Financiële stimulans
Onderdeel van Besluit van de gemeenteraad van de gemeente Meppel houdende regels omtrent afval