Naar hoofdinhoud

Hoofdstuk 2

Artikel 2.2

Eigen kracht

Onderdeel van Beleidsregels Wmo & Jeugd Gemeente Vlissingen Juni 2021

Eigen kracht is een begrip dat komt uit de Wmo 2015. Het uitgangspunt van deze wet is namelijk dat de inwoner eerst kijkt in hoeverre hij zelf, of samen met zijn directe omgeving als dat mogelijk is, een bijdrage kan leveren aan het verbeteren van zijn situatie. Het is volgens de regering heel normaal dat je je inspant om je eigen situatie te verbeteren of dat je iets doet voor een partner of familielid die niet geheel op eigen kracht kan deelnemen aan de samenleving. Daarbij heeft de gemeente de verantwoordelijkheid om te bevorderen dat inwoners met hun omgeving hun eigen probleemoplossend vermogen benutten en versterken en daardoor niet, of zo min mogelijk, aangewezen raken op maatschappelijke ondersteuning. De gemeente kan in gesprek met de inwoner bijvoorbeeld oplossingsmogelijkheden aanreiken of samen zoeken naar een geschikte oplossing, waardoor mensen hun eigen kracht benutten en vergroten. De gemeente verstaat bijvoorbeeld onder eigen kracht: Dat inwoners bij de invulling van hun leven zoveel mogelijk rekening houden met eventuele aanwezige beperkingen en de gevolgen van het ouder worden. Bijvoorbeeld door op tijd hun woning levensloopbestendig te maken of te verhuizen naar een levensloopbestendige woning. De gemeente verwacht van inwoners dat zij de kosten van aanpassingen die medisch voorzienbaar waren niet afwentelen op de Wmo 2015. Dat inwoners, die financieel draagkrachtig genoeg zijn, zélf hun voorzieningen betalen. Dit wordt onder meer gesteund door een uitspraak van de Rechtbank Amsterdam (4-8-2020, ECLI:NL:RBAMS:2020:4627), waarin de rechtbank aangeeft dat (een deel van) de kosten zelf betalen te beschouwen is als eigen kracht als dit in het gemeentelijk beleid is opgenomen. Dit sluit volgens de rechtbank ook aan bij de Memorie van Toelichting van de Wmo 2015. Om de financiële draagkracht te kunnen bepalen, worden de vragen in bijlage 2, die gaan over financiën, benut. Dat inwoners de mogelijkheden in het voorliggend veld benut hebben, alvorens aan te kloppen bij de gemeente voor een maatwerkvoorziening. “Eigen verantwoordelijkheid” veronderstelt ook dat de inwoner zich voldoende verzekert, bijvoorbeeld door een passende aanvullende ziektekostenverzekering af te sluiten die aansluit bij de situatie van de hulpvrager. De gemeente kent een collectieve zorgverzekering voor minima.

Rechtspraak bij dit artikel